YaÅŸamın güzelliklere odaklandığı anlar olur.
O anların birinde televizyondaki canlı yayına odaklandım…
CumhurbaÅŸkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülleri töreninde CumhurbaÅŸkanı Abdullah Gül, ödül verilen YaÅŸar Kemal, Alâeddin YavaÅŸça ve Turgut Cansever’den devlet ve toplum adına özür diliyor.

Her sanatçının uÄŸraÅŸ alanına özgü bir özür bu…

YaÅŸar Kemal için: “ GençliÄŸinde bazı el yazmalarının el konularak yok olması, evrensel ve toplumsal barış ile ilgili olarak yapmış olduÄŸu çaÄŸrı ve uyarıların zamanında ve yeterince dikkate alınmamış olması ve kitaplarının korsan baskılarının önüne geçilmemesi”…    
CumhurbaÅŸkanı Gül’ün bu konuÅŸması toplum ve devlet adına atılan çaÄŸdaÅŸ bir adım. Umarız ödül törenleri ile sınırlı kalmaz ve yaÅŸam bulur…

Çankaya KöÅŸkü büyük yazarın sözleri ile çınladı:
“Batıda gizem ve düÅŸ gücünün hızla yok olduÄŸunu, yerlerini akıla ve gerçekçiliÄŸe bıraktıklarını söyleyenler var. Buna inanmam zor. Benim maceram, insanın gizemine varmak içindi. DüÅŸ gücüne gelince, o gün de bugün de sonsuz düÅŸler kuruyorum. DüÅŸ gücünü yitiren insanın hiç umudu olur mu? Umut, düÅŸ gücünün yarattığı ve insanoÄŸlunun sahip olduÄŸu en büyük deÄŸerlerden biridir.
GeçirdiÄŸimiz 20. yüzyıl belki de insanlığın en acılı yüzyılıydı. Milyonlarca insan, çoÄŸunluÄŸu da genç, bu yüzyılda öldürüldü. 20. yüzyılda çıkan üç savaşın adı da dünya savaşıydı. Birinci Dünya Savaşı, Ä°kinci Dünya Savaşı, üçüncü de SoÄŸuk SavaÅŸ adı verilen dünya savaşı.
Her savaÅŸ, adı ne olursa olsun, bir yıkım, bir ölümdür; insanlığımızı çürütür, vicdanımızı çürütür.
…
Bugün dünyamız tükeniyor. Birçok hayvanının, birçok aÄŸacın, birçok böceÄŸin, birçok kuÅŸun soyu tükendi.
Bugün küreselleÅŸme süreci hızla tek tip bir dünyaya doÄŸru yönlendiriyor bizi. KüreselleÅŸme rüzgârı önüne katılanlar, her dili, her kültürü yıpratıyor.
Bugün, dünya da ülkemiz de savaşın getirdiÄŸi korkudan ve utançtan bezmiÅŸtir.
Bugün, dünya da, ülkemiz de barışa susamıştır.”

Orhan Pamuk, Nobel Edebiyat Ödül törenindeki konuÅŸmasında babasının bavulundan söz etmeyi; YaÅŸar Kemal ödül töreninde dünyayı ve insanlığın özlemi barışı konuÅŸmayı seçti…
Bu Sene Cumhuriyetimizin 85. Yıldönümünü Kutladık...
Erkek Cumhuriyet!
Erkek Hükümet!
Erkek egemen toplum fotoÄŸrafları yansıdı…
Erkek egemen bakışın yansıdığı ülkemizde Çankaya KöÅŸk’üne ülkemizde erkek ve kadınlara az sayıda da olsa konan “YaÅŸar” isminde hep erkek “YaÅŸar”lar çıktı…
Bu ülkede erkek “YaÅŸar”lar koca koca tepelere geldiler… Devletin tepelerine emeÄŸin sesi, dış politikanın ekselansı, askerin paÅŸası oldular. Hepsini izledim ama ben erkek “YaÅŸar”lardan bir tek seni sevdim…
Ä°ki sözün kulağımda küpedir:
Beni, Adana’nın Seyhan nehrine benzeterek ödüllendirdin ve uyardın: “Seyhan, ne çok üç nokta kullanıyorsun.” Bir de “O GÜZEL Ä°NSANLAR, O GÜZEL ATLARA BÄ°NÄ°P GÄ°TTÄ°LER.”

Koca Çınar, Homeros’u, Dede Korkut’u, Pirleri, EÅŸkıyaları kısacası Anadolu’nun çok sesli korosunun sesi olan seni sevdim…
Türk, Kürt, Çerkez, Ermeni tüm halklar kaleminde çiçek açtı. Hiç solmadılar. Hangi çiçek sevgiyle sesleniÅŸe, verilen suya, ekilen topraÄŸa yüz çevirir ki?
Ağıtlara ana, doÄŸaya baba, kadınlarına yar, sessizlere ses, dilsizlere dil oldun…
O köÅŸke çok erkek “YaÅŸar” çıktı, en çok sen yakıştın. Öyle içten, öyle doÄŸal, öyle yiÄŸittin ki,  oraya çıkan erkek “YaÅŸar”lardan inan bir tek seni sevdim…
YAÅžAR SEYMAN/BÄ°RGÜN