Halkına kızgınmış… Halkı, Kürt halkıymış…

Anlaşılan çok büyük bir haksızlık var; (T)evlet Televizyonlarımızın nadide Televizyonu, TRT-ÅžEÅž’in çiceÄŸi burnunda/kulağında, yeni ve çok heyecanlı program sunucusu (belki de ilerde oyuncusu); çok sevgili, çok deÄŸerli (bu arada saç renginde çok ÅŸahane olmuÅŸ. Ama yine de yaÅŸlandın, kabul et be abla) ve çok bilmem neli hanfendi Nilüfer AKBAL’a!!!

Åžak, ÅŸak, ÅŸak! Yürü be!.. Kim tutar seni/sizi! Ihı ıhı! Neyse, kendimizden geçtik, kendimize geliyoruz ÅŸimdi…

Bugün/dün/önceki gün Taraf gazetesini okudum, Araf’ta kaldım… Bir Nilüfer AKBAL çıkmış meydane, gelin (kaynana) görün ki ne ÅŸahane! Yakıp yıkıyor ortalığı, virane ediyor… Her taraf toz duman… Okumayanınız varsa, hemen bir Taraf alsın okusun ablamı!.. Röportajı var Taraf’ta (hangi tarafta?)… (Hem alın Taraf’ı, sahiplenin, yazık! Kendilerini geliÅŸtirsinler gazetesi.)… Görün bakın neler çekmiÅŸ Kürtlerin elinden… Kürtler ki hiç çekmediler telinden… Bir Kürtlere deÄŸil serzeniÅŸi/merzeniÅŸi… Türklere de küskünmüÅŸ…

“Mesela” diyor, “ben Türk basınında ‘Kürtlerin Sezen Aksu’su olarak tanındım. Ä°yi bir sanatçıdır, iyi besteleri vardır, birçok insanın önünü açmıştır (ne ayıp, önünü açmak), eyvallah (sana da eyvallah abla! Çawa are you? Are you baÅŸ?)… Kendi halkına kendi kültürüne hizmet etmiÅŸ bir sanatçıdır (Sezen Aksu için diyor, mini mini minnacık serçe için)… Ben olsaydım ‘Kürtlerin Sezen Aksu’su dedikleri kadın kim?’ diye merak ederdim. ‘Bir tanışayım, bir konser yapayım’ diye düÅŸünürdüm” diyor, diyoor, diyooor ve devam ediyor, gidiyor kendini ansızın TRT-ÅžEÅž’te buluveriyor, sevgili ÅžAÅžTIM TV’YEE ÅžAÅž BULAMADIM izleyicileri… Bir anda hayalleri/rüyaları/hülyaları/mülyaları gerçek oluveriyor sanki!..

Ne acıklı, bir gazetenin, bir röportajından alıntılar, kesitler, (k)esintiler… Mendili olan yok mu yaav!!! Velhasılkelam, Türklerden bu vesileyle kızgınmış/üzgünmüÅŸ/küskünmüÅŸ(müÅŸ)…

Yav sen Kürtlerin Sezen Aksu’suysan, ben de Marlon Brondo’suyum!..  Bu halk, beni de anlamadı!.. Yani ÅŸimdi bu halk var ya, IMF’den milyar dolarlarca kredi de alsa, ne sana olan borcunu, ne de bana olan geçmiÅŸ dönem borçlarını ödeyebilir…(Bu halk bize çok borçlu, çok!) Hele bu Küresel Ekonomik ve Mali (müÅŸavirler odası) krizde hiç… Allah bilir Küresel krizi de bu Kürtler çıkarmıştır. Yani senin ve benim halkım, halklarımız… Ah halk, ah!.. Sen yok musun, sen…

“Ä°hanet etmedim vicdanım rahat” diyen sana-atçı; yine röportajın bir yerinde (sağında mı, solunda mı bilmiyorum) ÅŸöyle demekten kendini alamıyor (satıyor mu belli deÄŸil); “DüÅŸünsenize yirmi yıldır Kürt müziÄŸi yapıyorum. En çok aÄŸrıma giden ÅŸeylerden (neylerden) biri, Mersin’de bayrak yakıldığı için, ÅžEWA albümü çıktığı zaman dağıtılmaması oldu (vah vah). Bir tanıtım ÅŸirketiyle anlaÅŸmıştım. Oradaki kadın dedi ki, ‘EÄŸer siz bana bu albümü Kürtçe olduÄŸu için dağıtamıyorum deseniz inanmazdım, ama ÅŸimdi dağıtamıyorum, Kürtlere çok ciddi tepki var’. YorulmuÅŸtum, ‘Bu iÅŸi bırakayım’ diyordum. Aman aman bir umudum da yoktu. Geri çekilmeyi düÅŸünüyordum bu albümden sonra. KüsmüÅŸtüm yani. Kendi halkıma da küsmüÅŸtüm aslında.”

(Küstüm kara gözlerine, küstüüüm küstüm…)

Yani buradan çıkaracağımız sonuç ne olmalıdır… Bu olmalıdır, ÅŸu olmalıdır, o olmalıdır deÄŸil! Kesin ve net hatlarıyla ortaya konulması gereken bir husus varsa, o da ÅŸudur; yani sorun kürt sorunu ve onun etrafında geliÅŸen trajediler, onulmaz acılar/gözyaşılar deÄŸil; sorun, iyi-kötü kendini bir yerlere, bir yerleriyle/ÅŸeyleriyle/ getirmiÅŸ, sana-atçı olmuÅŸ ama Kürt ol(a)mamış, çiçeÄŸi burnunda/kulağında, asimilasyon ve özüne yabancılaÅŸtırma aracı TRT-ÅžEÅž’in program sunucusu Sezen Aksu, pardon… minik Nilüfer… ya afedersiniz hatırlayamadım bir an… ha, hatırladım hatırladım… Nilüfer Aksu’nun; çıkarmaya çalıştığı albümlerinin ülke sathında rekor satış yapamaması ve güç bela düzenlediÄŸi konserlerinin hınca hınç/mınca mınç dolduramaması sorunudur…

Sorun budur kardeÅŸim!

Sorun, budur..!

Çok hüzünlü/acıklı/tuzcuklu bir hikayesi de yok deÄŸil bu vatan evladımızın/bacımızın/ablamızın… O’da, küçük Ceylan/Emrah gibi buralara/oralara kolay gelmemiÅŸ yani… Zor-bela atmış kendini oralara… GittiÄŸi yolda, gösterdiÄŸi hedefe, hiç durmadan yürüyeceÄŸine and içmiÅŸ/yemiÅŸ… Ve en sonunda varmış; elinde o meÅŸhur bavuluyla Ä°stanbul eline… (YeÅŸilçam filmlerini izlemiÅŸsinizdir; hayal edin, gözlerinizde canlandırın)…

“Ä°stanbul’a geldiÄŸimde Varto, MuÅŸ o bölgelerde tanınan birisiydim. Bütün sosyal faaliyetlerde birinciydim. Çok sosyal bir yanım vardı. Hep müzikle ilgili bir ÅŸey yapmak isterdim, ailem de çok destek olurdu. Babam 86 yılında vefat etti. Ä°ki üç yıl dumura uÄŸradım. Ä°lk defa bir yakınımı kaybediyordum. Çok içime kapandım. Sonra dayım geldi Ä°stanbul’dan. Dayımın kızı Sünni biri tarafından kaçırıldı diye bütün evini arsasını satıp Ä°stanbul’a gitmiÅŸti. Bütün çocuklarıyla bir odada yaşıyorlardı…”.

Ve ÅŸimdi de, ÅžAÅž-TIM KALDIM ÅžEÅž TV’de program yapıyor; Rojin ve muadili sana-atçılarla… Åžöhret basamaklarını, Rojin bacısıyla bir bir tırmanıyorlar… MeÅŸhur oluyorlar, ünleniyorlar… Gelsin gazeteler, radyolar, televizyonlar!.. Boy boy resimler, hareketli/bereketli görüntüler… Dizilerden-sinemalardan film teklifleri… Paralar-maralar… Yatlar-katlar… (Allah var, gözümüz yok be abla)…

Sana-atçı ablamız röportajının sonunda aynen ÅŸöyle diyor: “Yapmak istediÄŸim iki halk arasında bir barış köprüsü oluÅŸturabilmek, onu yapabilirsem ölsem de gam yemem”.

(Ben röportajı baÅŸtan sonuna kadar okudum; maalesef o bahsettiÄŸi köprüleÅŸmeyle ilgili herhangi bir bulguya/emareye rastla(ya)madım… Tamamen kendisini merkeze alan bir röportaj olmuÅŸ kanaatindeyim)…

TRT-ÅžEÅž’te rolü ve kutsal görevi bu olacakmış… Bence senin/sizin derdin(iz) bu deÄŸil, olmadı hiç… Senin/sizin derdin(iz)/tasan(ız)/tarağın(ız); popülizm hastalığıdır… Ki bu hastalık, hepimizde/içimizde mevcudiyetini ve istikbalini büyük bir ÅŸevk ve azimle korumaktadır… Gerisi boÅŸtur, çaresi yoktur… Siz, sadece beyaz olmasını baÅŸarabilenlerdensiniz… (Yaw ne kadar da ÅŸanslısınız, var ya!..) Yoksa ne iÅŸin(iz) var TRT-ÅžEÅž’lerde MRT-ÅžEÅž’lerde!.. Otur, oturabilirsen(iz) oturduÄŸun(uz) yerde/evde/katta/komÅŸuda… Kala kal…

…Kürt Sorunu mu?! O ne?! Yenir mi evladım?.. Yok teyze, yok! Sen yanlış anladın; “kart-kurt” demek istemiÅŸtim ben… Ha, anladım, Nilüfer ve Rojin mi, çok meÅŸhur oldular onlar ya… Evet evet teyze onlar… Ne sağır kadınmış yaa!..

TRT-ÅžEÅž’in kendinden henüz geçem(e)miÅŸ tirkmancki sevenleri/izleyicileri!!! Uyanın! Sabah oldu, gözlerim doldu… Rojin çıkmış, “Wey li minê” diyor yanık yanık…

De haydê em Ä°zlemiÅŸkin keçê…