Kürtleri anlamak zor iş. Kürtlerin kendisini anlatması daha da zor bir iş. Çünkü Kürtler ne yaparsa yapsın, karşı tarafın onu anlaması, hani şu yaygın deyimle empati yapması mümkün değil.

Kürtler günlerdir referandumu neden boykot ettiklerini, edeceklerini açıklıyorlar. Maddeler halinde gerekçelerini sıralıyorlar. Olmadı bir daha, bir daha yapıyorlar. Bir türlü kendilerini anlatamıyorlar.

Yanlış anlaşılmasın bu durum Kürtlerin beceriksizliğinden kaynaklanmıyor. Karşı taraf her zamanki gibi Kürtleri anlamamakta inanılmaz bir çaba ve direnç gösteriyor. İşine gelmiyor.

Ülkenin başbakanı, onun iki dudağı ararsındaki söze kilitlenmiş dalkavuk medya, kendi kurtuluşlarını AKP'de gören bir kısım liberaller ve Kürt hareketine düşmanlıktan başka bir işi olmayan 'Türk mahallesinde' dış kapının mandalı olan, eti budu tek kişilik bazı Kürtler ısrarcı bir şekilde boykotu kırmaya çalışıyorlar.

Resmen yalan atıyorlar. Sahte manşetlere başvuruyorlar. Boykotu kırmak için kıyıda köşede ne varsa cepheye sürüyorlar. Kürtlerin özgür, bağımsız iradesinin ortaya çıkmaması için her türlü yolu mubah görüyorlar.

Bu direncin ve sahtekarlığın en büyük nedeni Kürtlerin iradesinden duyulan korku ve rahatsızlıktır. Bunun 12 Eylül referandumunda ortaya çıkacağı ve yeni bir süreci başlayacağını şimdiden görüyorlar. Bu işlerine gelmiyor.

Kürtlerin talepleri açık ve net. Bu talepleri tekrardan burada sıralamanın bir anlamı yok. Devlet de, hükümet de ve onun tetikçileri de pekala bunu biliyorlar. Kürtler özgürlük istiyor, kolektif haklarının anayasal güvenceye alınmasını istiyor. Bu kadar net ve açık.

Bunu anlamak için üstün bir zeka gerekmiyor. İyi niyet ve biraz empati yeter artar da bile. Ama ortada iyi niyetin zerresi dahi yok. Empatiye ise hak getire. O kadar çirkin ve eşi görülmemiş bir psikolojik savaş yürütülüyor ki, insanın midesi bulanıyor. Kusacağı geliyor.

Kürtlerin referandumu neden boykot ettiğini anlamayanlar, onu şurasından burasından çekiştirenler sadece bir akıl tutulması içinde değiller. Art niyetliler. Bilinçli, programlı bir çaba içindeler.

Bu kirli özel savaş politikasının birden fazla hedefi var. Her şeyden önce Kürtlerin hak taleplerini sulandırma, onları anlamsız kılmaya çalışıyorlar. Kürtlerin özgür iradelerini kırma, parçalamayı hedefliyorlar. Kürtler arasında nifak tohumları serpiştiriyorlar. Kürt hareketi üzerinde kuşku ve soru işaretleri yaratarak, Kürt hareketini dışlamayı, etkisiz hale getirmeyi ve nihayetinde yalnızlaştırıp, marjinal kılmayı düşünüyorlar. Hesaplarını bunun üzerine yapıyorlar.

Kesinlikle iyi niyetli değiller. Kürtlerin son derece makul taleplerini görmezlikten gelmek, bunu sulandırmak, Kürt hareketi hakkında kuşku yaratmak, Kürtlerin iradesini kırıp, AKP içinde eritmek iyi niyetin bir sonucu olamaz.

Kimse kendisini kandırmasın. Ortada bir aldatmaca var. Yeni bir Lozan var. Okun sivri ucunu Kürt hareketine yönetenler, Kürtleri taciz edenler, hatta bin dereden su getirip 'zoraki evet' diyenler 13 Eylül günü Kürtlerin kaderinde, geleceğinde nelerin değişeceğini kem küm etmeden, işi demagojiye vurmadan bir-iki madde halinde de olsa açıklamaları gerekiyor.

Kürtler kırıntı hak peşinde değiller. Kolektif haklarını istiyorlar. Kendi geleceklerini, her halk ve ulus gibi özgürce belirlemek istiyorlar. Bu görmezlikten gelmek artık mümkün değil. Ahlaki de değil.

Kürtlerin boykot kararı stratejiktir. Kimse oyun oynamıyor. Talepleri karşılanmadığı sürece bu kararın değişmesi mümkün değil. Bu nedenle medya Kürtleri taciz etmekten, ahlaksız rüşvet tekliflerinden vazgeçmelidir. En azından Kürtlere karşı bir nebze de olsa adil ve vicdanlı olmayı denemelidir.

Bu kadar kirlenmenin, bu kadar ahlaksız ve vicdansız olmanın, bu kadar demagojinin sahiplerine de bir yararı yoktur. Türkiye'ye de, Türklere de. Çünkü ahlak ve vicdan sınavında olan Kürtler değil, sizlersiniz.

selasor@hotmail.com