“ SAVAŞ BİTTİ YAŞASIN BARIŞ”

“Savaş Bitti.” Yazıları yer alsaydı mahyalarda ne güzel olurdu. Dağlardan davul zurna eşliğinde inseydi savaşanlar kentlere doğru. Herkes evlerinin yolunu tutsa, sevdikleriyle kucaklaşabilseydi ne güzel olurdu.
  
Dağlardakiler biz artık kardeş kanı dökmek istemiyoruz diyerek birbiriyle selamlaşabilse, kucaklaşabilseydi savaşanlar.
  
Başbakan, genelkurmay başkanı  televizyona çıksaydı da artık bu savaşa bir son verelim. Çocuklarımız ölmesin,  bu ülkede yeterince kan akıttık yeter artık diyebilseydi ne güzel olurdu.
 
 Nurcan kız yaşasaydı da bu bayramda evine dönebilseydi, masmavi gözlerindeki barış kıvılcımını saçabilseydi ve biz barış için bu güne dek savaştık yeter artık diyebilseydi ne güzel olurdu.
   
Türkiye toplumu hiç değilse bu bayramda sokaklara dökülüp savaşın bitmesini kutlayabilseydi. Doğudan Batıya, Batıdan Doğuya seferler düzenlenseydi BARIŞın gelişini bayram sevinciyle  kutlayabilseydik ne güzel olurdu.
  
Türk, Kürt anaları sarmaş dolaş olaydı da sevinçten ağlasalardı bu defa ne güzel olurdu. Hatta analar çocuklarıyla halaya duraydı meydanlarda.
 
Yine bir bayram arifesindeyiz…
Sevelim ya da sevmeyelim ama bayramlar güzel oluyor çocuklar için. Erişkinler içinse daha başka anlamlar taşıyor bayramlar. Sözgelimi dargınların barışmasına, kavgaların son bulmasına vesile oluyor. Keşke bu bayram savaşın da son bulmasına vesile olsaydı.
 
 Yitirdiğimiz canların mezar başlarında “siz bizim için kendinizi feda ettiniz. Siz barışın geldiğini göremediniz ama biz sizin sayenizde bu günleri de gördük” diyebilseydik.
 
Müslüman’ız diye mangalda kül bırakmayanlar var gücüyle dağı taşı bombalamaya devam edeceğine hiç değilse bu bayramda geleneklerine saygı gösterip silahları susturma cesaretini gösterebilse ne güzel olurdu.
 
Bayramın barışa, kardeşliğe ve huzura vesile olması dileğiyle…
Savaş bitti yaşasın barış kazandı diyeceğimiz günlerin çok yakında olması dileğiyle…Gözü yaşlı, yüreği yaralı analarımızın ellerinden öpüyorum.