Gülazer Akın

Gidenler, ah gidenler!... Bizi bu dünyaya katlanmaya mecbur kılan gidenler... Bizi bir başımıza bırakıp gidenler... Onlar göçüp gittikten sonra sanki dünya eski dünya mı, gün aynı ...

Yollarımız hep kaybolur batı’da. Giden dönmez. Dönen kendini yitirir. Giden ölür, ölüsü bulunmaz. İnsan oralarda sesinin tınısını kaybeder, duyduğu sesin kendisine ait olduğuna kannat getirmez.  Çünkü ...

‘Edem, eniştemi öldürdü, Edem eniştemi öldürdüüü...’ diye. Eve yaklaştıkca sesim de kısılıyordu. Daha çok bağırmak istiyordum. Fakat sesimi birşeyler yutmuştu. Korku sesimi yutmuş olmalıydı. Elli metre ...

Ne zaman burada birinin ecelsiz öldüğünü duysam, tırnaklarım, dişlerim ve kirpiklerim üşür. Sonra gözlerim, parmak uçlarım sızlar. Ardından yüreğim kızgın ateşliğinde yanar. Çünkü ben savaşın sıcaklığını ...

Sıvasız, toprak evde, aslında ev de denilmez ya, küçük kulübe de kalıyor du. Evin kileri de denebilirdi oraya . Yada hayvanların barınak yeri, fazlalıkların, artıkların konulduğu ...

Bu dünya artık o dünya değil. O bırakıp gittiğin dünyaya da bir şeyler oldu. Sanki birileri o dünyanın ruhunu çekip aldı; alıp attı uçurumlara, kara deliklere, ...

Soğuktu, Şubattı; kapıda ölümü çağıran bir ayaz vardı. Borandı, kardı; , içeri kadar dolan bir ıslık çalıyordu fırtına... Salondaki kanepede uyuyordum. Soğuktan mı, sancıdan mı uyandım ...

        Yok mu bir ressam çizsin işte günahsızlığın resminiçizsin Uğur'da hepimiziAyakları yalındı unutmaüşürse toprak sar parmaklarına   2005 yılında 13. Hüseyin Çelebi Şiir Öykü Etkinliğinde Türkçe ...

Adı neydi o Çingene kızın? Yağmur...Keşke yağmura benzeseydi o da. Öyle yumuşaki, öyle saf, temiz olsaydı... Ama yüzü,gözü hertafarı, çamura bulanmış, bir çukura birikmiş, bulanık bir ...