PKK KÜRT ULUSAL KURTULUŞU ÖNÜNDE ENGEL Mİ ?

Kimi çevreler belli bir süredir yüksek sesle PKK`nin artık Kürt özgülük mücadelesi önünde engel olduğunu dillendiriyor. Bu çevre bir avuç insan da olsa böyle bir iddia sahibidirler. Bunlar da kendi içerisinde homojen bir yapıda değildirler. Bunların içerisinde PKK`ye ve Kürt halk önderine ajan diyecek kadar işi ilerletenler var. Bu yelpazede bazıları PKK `nin kadim düşmanları. Yani PKK daha ortaya çıkmadan onun embiryonu olan gruba goşist, maceracı v.s. v.s. suclamalarında bulundular. O dönem henüz grup adları bile yokken sırf aşağılamak için “Apocular “ adını taktılar. Ayakları havada bir maceracının peşinden gidiliyor deniyordu. Bunların bazıları yine Kürdistan devrimcilerine ve sempatizanlarına “baldırı çıplak” ve “ Yandım Allah Çetesi” yaftalarını takıyorlardı. Kimisi de, Kürdistan devrimcilerine; “ siz bir hareket değilsiniz, bir program ve tüzüüğünüz ve yayın organınız bile yok. Ne dediğiniz belli değildir. Her biriniz bir yerde farklı şeyler söylüyorsunuz. Biz sizi muhatap almayız.”

Bu çevreler, hareketin belli dönemlerinde ya da mücadeleinin belli dönemlerinde bu düşünce ve tavırlarına yeni biçimler vererek sürdürdüler. Ajan veya ajan-provakatör demeye kadar vardırdılar. Her yerde cephe aldılar. Ama hareket bir biçimiyle bunları aştı ve yoluna devam etti. Sözkonusu çevrelerden arta kalanlar, bugün de PKK`ye karşı; yurtseverlik, Kürtlük ve soyalistlik adına düşmanca tutumlarını sürdürüyorlar. Ama ilginçtir, söyledikleri küfür, hakaret ve aşağılamayı aşmiyor. Eleştirilerinin ideolojik yani ya yok ya da çok cılız. Bu çevreleri anlıyorum. Onların ki, bir sınıfsal duruş ve saldırıdır. Ulusal yönleri zayıftır. Sosyalist hiç olamadılar; tüm iddialarına rağmen. Diğer taraftan halk çocukları kendi tarzını yarattı. Bu tarz rahatsız ediyordu ve düzenlerini bozuyordu. En önemlisi bir geleneği yerle bir ediyordu. Önderlik; Feodal bey, Şeyh, Mola ve Dede çocuklarından alınıyordu. “Müşikler”, “Ayak Takımı” ının çocukları önderliği ele geçiriyordu. Bu durum Kürt egemenler ve çocuklarınca kabul edilecek durum değildi elbette. Tepkilerinin en önemli nedeni buydu. Ama bu ilki, Kürdistan devrimcileri gerçekleştirdi. Bu bir sosyal devrimdi önderlik bağlamında.

Türkiye Solu, başka bir cephede saldırılarını yapıyordu. Aslında `80 öncesi Kürdistan`da Türkiye solunun birer maketi veya versiyonu Kürdistanlı örgütler vardı. Nasıl ki. SSCB, Çin, Arnavutluk, gibi uluslararası sosyalist merkezlerin birer şablonu biçiminde Türkiye`de sol gruplaşmalar ve yapılanmalar vardı ise, bunların benzeri Kuzey Kürdistan`da sol gruplar oluşmuştu. Yani Türkiye Solu`nun ağır izleri ve etksi Kürdistan solu üzerinde vardı. Ittifaklar bile kurulmuştu. Türkiye Solu ve Kürdistan Solu kendi kardeş parti ve örgütlerini belirlemişti. Türkiye Solu`nun Kürdistan`da örgütlenmesine karşı çıkan Kürdistan Devrimcileri, Türkiye Solu`nun nasırına basıyordu Kürdistan Devrimcilerini, bazı Türkiye sol grupları hedefine almıştı. Kürdistan Devrimcilerine ajan-provatör diyorlardı. Bu çevreler hem reel sosyalizmin etkisinde kalmışlardı. Proleteryayı bölmemek ve ortak düşmana karşı ortak mücadele. Bunu başka anlamı ise tek bir komünist partisi. Bunun için Kürtlerin ayrı ve bağımsız örgütlenmelerine karşı çıkıyorlardı ve PKK`yi milliyetçi görüyorlardı. Ama onları asıl rahatsız eden kafalarına yerleşmiş Kemalist düşünceyi parçalayan bir yapılanmaın olması ve egemen ulus devrimciliğinin ayrı örgütlenmeye karşı çıkan kesimine sosyal şöven değerlendirilmesinde bulunmasıydı. Bu tavırın sözde kalmaması, pratikte bunun yer yer şiddete başvurularak sürdürülmesiydi.

Türkiye Solu 12 Eylül ile birlikte ağır bir darbe yedi. Hala kendisine gelmiş değildir. Kürdistan ulusal kurtuluş mücadelesinin ise gelişip güçlenmesi Türkiye Solu`nun kendi egemenlerinin ideolojik bombardımanına karşı kendisini yeniden yapılandırmasını önemli oranda zorlaştırdı. Türkiye Solu`nun hala inadına ben varım diyen bir kesimi kendi egemenlerinin hışımından kendisini korumak adına sistemin yedeğine düşmekten kurtulamadı. Enternasyonalist ve Kürt ulusal hareketini yanında tavır alan kesim zor koşullarda var olma mücadelesi sürdürüyor. Bunlar nicel olarak az da olsalar, geçmiş tavırlarını aşmış ve özgürlük hareketi ile omuz omuzadırlar. Bunlar bir avuç da olsa ve hala PKK`ye bazı eleştirileri de olsa Türkiye Solu`nun yüz akıdırlar. Kürt halkının kendi kaderini tayin hakkına saygılı ve onunla omuz omuza olması tarihsel önemde bir duruştur.

Bir de, PKK`yi eleştirmenin ötesinde onu düşman gören bir başka Kürt kesim bazı eski “ PKKliler” dir. Mücadeleye şu ya da bu biçimde katılmış, kimi ağır bedeller ödemiş, mücadelenin bu aşamaya gelmesinde önemli katkıları olmuş insanlar. Kimisi de mücadelenin dalgalanmaları parelelinde başka kesimlerden gelip PKKye katılmış ama sonra yolları ayrılmış kimi insanlar. PKK`yi düşman gören kesime katılmış ve en çok saldıranlar bunlar. Ne var ki, bunların ideolojik olarak pek söyledikleri birşey yok. Sadece küfür ve hakaret. En çok Apo`ya saldırıyorlar. Oyuncakları elinden alınmış çocuklar gibi avazları çıktığı kadar bağırıyorlar. PKK saflarındayken bunlar, herkesten daha çok Apo`yu yüceltiyorlardı. Peki değişen ne oldu ? Apo eski Apo ! Neden saldırılıyor? Bu ayrı bir inceleme konusu. Ayrı bir sosyolojik ve psikolojik olay. Bu eski “PKKLILer” içinde bir de başka orjinli kesimler var. Eskiden başka Kürt veya Türk örgütlerden olanlar var. Bunların bazıları, dönemsel etkiden kalarak PKK`ye ya katıldılar ya da onlarla çalıştılar. Ama umduklarını bulamamış olacaklar ki, ya da yeni dönemsel durumlara ayak uyduramadıklarından ayrıldılar. Bunlardan da bazıları saldırıyor.

Kimileri de PKK`yi anlıyoruz ama yanlış ve hataları da çok ve değışmeleri gerekir diyorlar. Bunlarda çok bilmişler. PKK onların bakışına göre müjik ve asosyaller. Bunlar PKK`yi modern yapmak istiyorlar. Ve dışardan akıl veriyorlar. Kimisi hızını alamayıp gerilaya bile akıl veriyor. Hani kendisi geriladan anlasa. Ya da tecrübesi olsa saygı ile karşılanır. Bir de, eleştiri kutsaldır ya. Kimse eleştirinin üstesinde değildir ya. O zaman yüksek perdeden eleştiri. Apo niye böyle dedi? Neden böyle bir eylem yaptılar? Neden böyle davranmıyorlar da şöyle davranıyorlar? Ve PKK ile devleti aynı kefeye koymak. Büyük bir yanılgı işte! PKK zor koşullarda ve uluslararası kuşatılmışlık altında zor ama haklı bir mücadele yürütüyor. Hataları yok mu var elbette. Zorlukları var. Sorumlulukları var. Buarada PKK`yi eleştiri bombardımanına tutmak yerine ona destek olmak gerekiyor. Yapıcı ve ön açıcı eleştiriye ihtiyaç var. Vur deyince öldürmemek gerekiyor. Ama biz öldürmeye çalışıyoruz ama birşey de yerine konamıyor.

Kimisine göre, PKK devletin güdümünde. Bu mücadeleyi devlet ajanı eliyle geliştirmiş ve buna bağlı bir yığın senaryo ve komplo teorisi. Kimine göre silahlı mücedele dönemi bitmiştir. Gerilayı tasfiye etmek gerekiyor. Barışçıl mücadelenin önünü açmak gerekiyor böylece (!) Kimine göre PKK ve önderliği Bağımsız Kürdistan`dan vazgeçerek Kemalistleşmiştir. Kimine göre gerilla mücadelesi miladını doldurdu. Dünya değişti. Toplu bir isyanla Kosova gibi Kürtler bağımsızlgını kazanabilir. Ama PKK istemiyor. Bu nedenle PKK Kürt halkının bağımsızlığı önünde engeldir.

Bir hatırlatma yapmak istiyorum; bugün PKK demokratik cumhuruyet veya demokratik özerklik dediği için kemalistlikle suçlayanların bazıları `80 öncesi bile kültürel özerklik veya federasyon diyorlardı. Bu çevrelerin sevinmesi gerekiyor. PKK onların “ çizgisine” gelmiş oluyor bu durumda. Isyana gelince, yani toplu ayaklanmaya gelince, bazıları tarihten ders almıyor. Kürtler çok isyan denedi ve hepsi bastırıldı. Ama halk savaşı Kürt halkının önünü ve ufkunu açıyor. Kosova'yı emperyalistler istediği için isyan etti ve zaten özerkti. Dış destekle bu işi başardı. Merkezi devletin otoritesi kalmamıştı. Yani koşullar vardı. Ya bizim için hangi koşullar var? Dünyadaki gelişmeleri ve güçleri iyi anlamak lazım. Kürt halkı bir isyanın daha bastırılmasını kaldıramaz. Bu an uluslararası koşullar ile sömürge ve sömürgeci ilişkileri hiç uygun değil. Yeri ve zamanı geldiğinde halkımız bu hakkını elbette kullanacaktır. Ama mevcut koşullarda, başkalarının da böyle düşünmelerini tavsiye etmem.

Dışarda bakıp konuşanlar, saldıranlar. Küfür edenler ve hiç bir alternatif geliştirmeyenler. Sadece küfür edip saldıranlar; bir iş yapmayıp akıl verenler. PKK`yi akla muhtaç görüpte PKK`nin de aslında bir beyne sahip olduğunu düşünmeyenler; güç katacaklarına yenilgisini bekleyenler ve yenilmesi için T.C`den daha çok çaba harcayanlar mı Kürt halkının mücadelesi önünde engeldir yoksa yaşamını bu uğurda vermeye hazır olanlar; dağda savaşanlar ve şehit düşenler; bu halka herşeyi göze alarak önderlik edenler ile zindanlarda davalarına ölümüne sahip çıkanlar mı engeldir?

PKK bu halkın beynidir, gözbebeğidir. Öncü müfrezesidir. Ve O Çağdaş Prens`tir. Tüm zorluklara ve eksikliklere rağmen özgürlük kavgasını geliştiriyor. Bütün dünyaya bu halkı tanıtma koşullarını yarattı. Herşeye rağmen enternasyonalist bir duruşun sahibidir aynı zamanda. Uluslararası kuşatılmışlığı aşmaya çabalıyor. Bugün PKK karşıtı olmak, niyet ne olursa olsun sömürgeciler ve emperyalistlerle aynı noktada buluşmaktır. Buna itrazı olan olabilir ama o zaman sömürgecilerin bazı insanların yazdıklarını Kürtlere ve PKK`ye karşı nasıl kullandıklarını anımsatmak istiyorum. Hatta polis anti-PKK ve anti-Apocu bazı kitapları yurtseverlere postaladığını bilirim. Kafa karıştırmak ve insanları mücadeleden soğutmak için eski PKK'lilerin anti-PKK ve anti-Apocu yazılarını kullanıyor. Sömürgecilere ve kalemşörlerine ; psikolojok ve ideolojik savaşa malzeme sunuyor. Yanlış veya dğru.

Peki , sizce Kürdistan Halkının Ulusal Mücadelesi Önünde Kim Engeldir ve Kim Zarar Veriyor ?

16.06.2008

Hamit Baldemir

kokim@live.de