YÜREĞİNİZDE Kİ KÜRDİSTANA SARILIN

Daha çok acı çekmemek için, daha çok ölmemek ve öldürmemek için, doğal olması gereken haklarımızı korumak için, hepsinin ortak bileşkesi, özgür bir şekilde sahip olacağımız doğal haklarımızın ortak noktası, yüreğimizdeki sese, sevdaya, ülkeye, Kürdistana sarılmak zorundayız. 
 

YÜREĞİNİZDE Kİ KÜRDİSTANA SARILIN

Hiç kimse nerede, kimlerden, hangi topluluk, halk veya ulusa ait olması gerektiğine doğarken belirleme, tercih etme şansına sahip değildir. Rengini  seçmesine, hangi dilde konuşacağını da.  

Esasında doğa, bütün canlılara eşit davranıyor, aynı imkan ve koşulları sunuyor. Sadece bu imkan ve koşulları, sözde en uygar, gelişmiş olan canlı, insanlar kötüye kullanıyor. Laf açıldığında da “biz insanlar” deriz ve en iyisini yaptığımızı söyleriz. Kendimizi yalanlarımızla kandırabiliriz ama doğayı kandırma şansımızı yok. Çünkü o hepimize eşit koşullar sunuyor. Biz ne yapıyoruz? Kendi çıkarlarımız doğrultusunda, ellimizde bulunan gücü kullanarak, üstelik doğruymuş gibi de sunarak, bir sürü kurallar silsilesi oluştuyoruz. Ve bu kurallar silsilemize uymuyana da herşeyi yapma hakına sahipmişiz gibi davranıyoruz.
 
Öncelikle insan doğarken, doğal olan hakları vardır, yaşam gibi. Sonra halkalar genişliyerek devam ediyor. Doğduğun aile, ait olduğun toplum ve ulusun tabii olan hakları vardır. Seninle aynı hissiyati paylaşmıyor diye, ellindeki erki kullanarak, doğal olan haklarını yok sayma hakkına sahip değilsin.
 
Tabii olan bir şey, doğduğun ailenin dilini konuşacaksın, inandıkları inançları taşıyacaksın (en azında kendini tanıyana kadar), gelenek, görenek ve davranış biçimlerine sahip olacaksın. Ortak duyguları paylaşacaksın, ölüye birlikte ağlayacak, şenliklerde birlikte eğleneceksin. Müzik, ortak duyguları dile getirirken, dansta aynı ritimleri oyniyacaksın. Örneğin anneme herhangi bir batı müziğini dinletirsen, büyük bir işkence gibi gelecek, bizim bir klamımızı da herhangi bir batılıya dinletirsen aynı duygulara kapılacak. Bu kural, doğadan insanlara direk geçen bir şeydir ve dünyanın hangi ülkesine gidersenız gidin değişmez.
 
Afrikanın herhangi bir ülkesinde doğan bir çocuğa “Neden Türkçe konuşmuyor” diye suçlayamayacağın gibi Türkiyede doğan bir çocuğa da “neden Çince konuşmuyor” diye suçlayamazsın. Afrikalının teni neden siyah veya bir avrupalının neden sarı diye suçlama yapamasın, belki hoşuna gitmiyebilir ama o onun doğalidir.
 
Paradan, puldan, yani insanların sonradan elde edebilecekleri herhangi bir şeyden söz etmiyorum. Tamamen doğal olan ve insanın sonradan elde edemiyeceği şeylerden bahsediyorum. Biri çok fakir olabilir ve sonrada yine aynı derecede zengin olabilir ama anadili için böyle bir şansi yoktur.
 
Buna benzer çok şey daha sıralama şansımız var ama niyetim bütün bunları bir bir sıralamak değil. Çok temel olan ve istesende değiştirme şansının olmadığı doğal haklardan bahsetmek istiyorum. Bu kural neden Kürdler için geçerli değil anlamak istiyorum.

-Dünyanın her yerinde herkes anadili ile konuşur ama Kürdlere yasak!
-Yine herkes, ait olduğu ve olması gereken davranış biçimi ile hissiyatta, ortak paydada bütün
imkanlara sahipken, bir Kürdün “Kürt ve Kürdistan” demesi, öldürülmesi için yeterde artar.
 
-Diğer bütün ulusların bireyleri özgür bir şekilde doğal haklarını kullanırken, bir Kürd neden kullanamıyor?
 
-Neden olması gerek doğal duygu ve davranışlarımızı başkaları belirliyor?
Bütün bunların altında yatan bir tek gerçekliğimiz var;
-Biz; birilerin adımıza karar vermesini ve bize hüküm etmesine izin verdiğimiz için!
Her insan, toplum ve ulus gibi, bizimde doğal olan, doğuştan sahip olduğumuz haklarımız var.

Bu hakları birilerinden istiyerek elde edemeyiz. Çünkü hiç kimse elinde olan bir şeyi seninle paylaşmaz. Bu çok normaldır. Ancak senin vazgeçilmez doğal hakların var ve onları savunduğun oranda senindir.

Biz önce doğal olan haklarımıza sahip çıkacağız, ardından ait olduğumuz toplumun ve ulusun doğal davranış biçimlerine savunacağız.

Kendimizi artık mahzun göstermekten vazgeçip, bir halk, bir ulus gibi davranmak zorundayız. Ne meşruiyet ne de yasalı savunacağız, vazgeçilmez, doğuştan sahip olmamız gereken doğal haklarımızı savunacağız.
 
Her zaman olduğu gibi çok hareketli günlerden geçiyoruz ve yine bizi çok hareketli günler bekliyor.

Bütün olması gereken doğal haklarımızı, bizde ancak diğer uluslar gibi koruyabiliriz. Tek tek bir şeyler yaparak değil, ortak bileşke de buluşarak ancak başarabiliriz.
 
Hiç kimse bize bunu tepsi de sunmayacak. Zira çok az haklarımız karşısında bile nasıl bağırdıklarını, içlerine sindiremediklerini hepimiz görüyoruz. Öyle ise kimsede bir şey istememize gerek yok, sadece bizim olanı kimseye vermiyeceğiz.

Daha çok acı çekmemek için, daha çok ölmemek ve öldürmemek için, doğal olması gereken haklarımızı korumak için, hepsinin ortak bileşkesi, özgür bir şekilde sahip olacağımız doğal haklarımızın ortak noktası, yüreğimizdeki sese, sevdaya, ülkeye, Kürdistana sarılmak zorundayız.
 

 Şerif Kaplan

sherifkaplan@hotmail.com