Bu savaş ne zaman bitecek?

Bugünkü olayın ardından aynı manzaraların olacağını biliyorduk. Nitekim İstanbul başta olmak üzere bir çok yerde Kürd karşıtı gösteriler yapılmaya başlandı. Linç girişimleri sokaklara taşındı. Alışık olduğumuz bir manzara artık.

Yine kan istenecek.

Oysa artık aklı selim düşünen her Kürd ve Türk bu savaşın bir an önce bitmesini istiyor. Kan ve gözyaşı görmek istemiyor artık her iki halkta.

Bu savaş ne zaman bitecek?/

Bezele Karakoluna saldırı olduğu ve çatışmanın sürdüğü haberlerini aldığımızda  saat gece  yarısını vurmuştu.

Sabah saatlerinde çatışmanın sonuçlarına ilişkin ilk bilgiler geldiğinde Türk ordusunun büyük kayıplar verdiğini öğrendik. Resmi rakamlara göre onbeş eve daha ateş düşmüştü.

Yıllardır süren bu savaş Kürdistan’da binlerce ailenin evine ateş düşürdü. Yakılıp yıkılan köyler, gözaltında kaybedilen insanlar, sokak ortasında ensesine kurşun sıkılarak katledilenlerin yanı sıra Kürdistan dağlarında mezarı bile belli olmayan binlerce genç düştü toprağa.

Savaş hiçbir ülkede bu kadar yakıcı olmadı. Hiç bu kadar tahribatlar çıkmadı ortaya.  Kürdistan’da taş üstünde taş kalmadı.

Yakılan ormanlar, tahrip edilen doğa ve ölümle kol kola büyüyen çocuklar...

Kürd halkı binlerce yiğit evladını toprağa verdi. Bağımsız ve özgür bir ülke özlemi  için tüm acılara katlandı.

 Her şeye rağmen Türk halkına karşı bir kin beslemedi. Besleyenler olsada içine attı. Her yerde her ortamda barış talebini dile getirdi.

 Çocukları üzerine kimyasal atıldığında, kulakları ve kafaları koparıldığında öfkesine hakim olmasını bildi. Hiçbir zaman yanı başında duran Türk komşusuna saldırmadı.

Savaşın tüm acısını iliklerine kadar yaşadı.

Bu gün haber bültenlerine düşen acı olayı hazırlayanlar düşünmeli. Yukarıda saydıklarımıza sessiz kalanlar bugünü hazırladı.

Kürdlere yapılanlara Türk toplumu sessiz kalmasaydı, bugün bu tür olaylar yaşanmayacaktı.
Türk halkı her asker cenazesinin ardından çözüm isteyeceğine daha çok kan istedi. Yanı başındaki komşusuna düşünmeden saldırdı.

 Evine, barkına, iş yerine teredütsüz yakma teşebüsünde bulundu.

Hatta zaman zaman daha ileri giderek linç girişimlerinde bulundu.

Bugünkü olayın ardından aynı manzaraların olacağını biliyorduk. Nitekim İstanbul başta olmak üzere bir çok yerde Kürd karşıtı gösteriler yapılmaya başlandı. Linç girişimleri sokaklara taşındı. Alışık olduğumuz bir manzara artık.

Yine kan istenecek.

Oysa artık aklı selim düşünen her Kürd ve Türk bu savaşın bir an önce bitmesini istiyor. Kan ve gözyaşı görmek istemiyor artık her iki halkta.

Bu savaşı bitirmek için Türk hükümeti ve ordusu artık ağız değiştirmeli. Her  olaydan sonra bitireceğiz naralarından vazgeçilmelidir. Bu tür saçma sapan açıklamalar sadece iki halkın arasına kin tohumları ekiyor.

En çok onlar biliyor bu işin ölmek ve öldürmekle bitmeyeceğini. Aklı selim düşünüp ortak bir çözüm bulmanın zamanı gelmiş hatta geçmiştir bile.

Çözüm evlatlarını kaybeden anneleri  ‘İntikam’ duygusuyla sokaklara dökmekte değildir. Kürd halkının haklı taleplerini görerek ona göre doğru bir politika belirlemekten geçiyor.

Aksi düşünce ve politika, hele hele külhanbeyi naraları ile bir sonuç almak söz konusu değildir.

Kürdler çok şey kaybetti, çokça acı çekti, hemen hemen ellerinde yaşamlarına dair dokunulmayan bir şey kalmadı.

Yaşanılan tüm acılara rağmen onurlarına sahip çıkmayı bildiler.

O nedenle çözüm noktasında tehditler savurmak, öldürmede çözümü aramak beyhude bir çaba...Bu tarz yaklaşım sadece yeni acıların yaşanmasına zemin hazırlar.

Bu savaşa rağmen iki halk hala birbirine düşman olmamışsa bu tehdit ve sadece ölümle konuşlan politikacı ve askerlerin de ders alması gerekir.

Umarım Kürd ve Türk tarafı artık bu savaşın bitirilmesi için çaba sarf eder.

Aksi takdirde geleceğe oldukça karamsar bakıyorum. Bir nesil büyüdü bu savaşla ikinci bir nesil daha mı büyüyecek.

İnsan şu soruyu sormadan edemiyor: Bu savaş ne zaman bitecek?