Tanrının gölgesi düÅŸtüÄŸünde arzumun tapınağına
Åžehvet ayva tüylerinde ürpermiÅŸti kadının
İlk avcıdan kalma namus sultasına kurban edilmişti Lilith,
DüÅŸe Kan sıçramıştı sustalı,
Patlamıştı kandaki neon gibi kara tomurcuklar ardı sıra
Kaygan med-cezire dönümüÅŸtü lacivert gece
Ten ötesi ölümün alfa ışınları vurmuÅŸtu körpe inançlara
Ruhsuz ten dalgalar halinde görünmüÅŸtü bize

ERKEK ÖLDÜ-ŞİİR/EDÄ°P YALÇINKAYA

1

Tanrının gölgesi düÅŸtüÄŸünde arzumun tapınağına
Åžehvet ayva tüylerinde ürpermiÅŸti kadının
İlk avcıdan kalma namus sultasına kurban edilmişti Lilith,
DüÅŸe Kan sıçramıştı sustalı,
Patlamıştı kandaki neon gibi kara tomurcuklar ardı sıra
Kaygan med-cezire dönümüÅŸtü lacivert gece
Ten ötesi ölümün alfa ışınları vurmuÅŸtu körpe inançlara
Ruhsuz ten dalgalar halinde görünmüÅŸtü bize

  Bazen de parçacıklar halinde
BeÅŸ bin yıllık bir günah saplanmıştı kadının göÄŸüs kafesine
Günah ya da kan, kor dillerden süzülerken buz renginde

   Perde kapanmıştı
   SoÄŸuk bir mühür vurulmustu erk suresine
Tükenirken bütün göksel gözyaşı damlaları
Bütün ayetler günahları örmüÅŸtü o gece
Sonra ruhuna el-fatiha okunmuÅŸtu hep birlikte
Kadın öldü, Lilith öldü diye

II
Ve gün geldi
Lilith al ipekten bir kıvılcım saçtı
GerçeÄŸe en yakın renge aÅŸk ile ölüm dedi.
AÅŸk ile ölüm...
Hangisi aÅŸk, hangisi ölüm bilemedi.
Başını yukarı kaldırdı.
Bezdiren tanrının ÅŸeytandan ödün. Aldığı yalnızlığı gördü.
Sır çözüldü.

‘Üzerinizde sallanıp duran ÅŸu feleÄŸi
ÅŸaÅŸmış gölge var ya, iÅŸte o günahkâdır’ dedi.
Sonra dilek tuttuÄŸumuz tüm yıldızları
Ayaklayıp kırdı şarampole kıbleyi
ERKEK ÖLDÜ...

Bingöl M Kapalı Cezaevi