Tarih bize  yüzünü gösterirken, açık ki biz kadınlara dair olanlar çok haksızca, çok kıyıcı, her yaklaşım tam nemrutçadır.  Ä°nsan bildikçe hırslanıyor, öÄŸrendikçe  celalleniyor. Tarih her sayfasında kadını bir baÅŸka  ufaltmış. Bütün devirler acıtıcı, can yakıcı… 
 

Bilmeyen yoktur ki,   kadın ve erkek arasında  daha hiçbir  ÅŸey yokken, hayat bu kadar karmaşıklaÅŸmamışken, sistemler, uygarlıklar oluÅŸmamışken, doÄŸaya karşı yaÅŸamanın ve korunmanın gereÄŸi olarak kendi aralarında ÅŸöyle bir iÅŸbölümüne gitmiÅŸlerdir.Kadın toplayıcılıkla, erkek avcılıkla uÄŸraÅŸmıştır.  Bu iÅŸ bölümü her ÅŸeyin kökeni olmuÅŸtur aslında. Sonrasında kadında ve erkekte genetik özellikler yaratmış dense yanlış olmasa gerek. Avcılık erkeÄŸi savaÅŸların babası, kadını ise doÄŸanın, bitkilerin anası haline getirmiÅŸtir.  Dolayısıyla kadın topladıkları bitkilerle öyle bir içiçelik oluÅŸturdu ki, oraya akan bir dünya yaratıldı demek lazım. Kadın doÄŸanın büyüsüne eriÅŸti. Ruhunu keÅŸfetti. Zamanla  tecrübe büyüdü ve hekim yeteneÄŸini de kazandı.  Ve bilge kadınlar,  hayatı kolaylaÅŸtırmaya, anlamlaÅŸtırmaya yardımcı olmuÅŸlardır. Ama bilinir ki  erkek egemenliÄŸi devreye girdikten sonra insanlık masumiyetliÄŸini kaybetmiÅŸtir. Adalet intihar etmiÅŸtir o zamandan bu güne. Her yerde kadın bir renkte atıldı, itildi. Hangi sayfayı açsam içim kararır.  
 

Bir de OrtaçaÄŸ’ın Avrupa’sında dudak uçuklatan , orası için yüz karası sayılabilecek bir dönem var ki, o da cadılık histerisidir. Bir filozof  -Allah razı olmasın da, her ne kerametse bütün filozoflar da aleyhimize konuÅŸup durmuÅŸ, her biri de ayrıca çomak sokmuÅŸ , kimin hayrını gördük ki filozofların hayrını da görelim.- “En iyi kadın  varlığı, yokluÄŸu belli olmayan kadındır.” demiÅŸ. Hep bu istenmiÅŸtir ya kadından.  Ä°ÅŸte cadılık da biraz buna uyulmadığı için bir histeriye dönüÅŸmüÅŸtür aslında.  
 

OrtaçaÄŸ Avrupa’sında radikal tüm kadınlar cadı sayılırdı. 1500’lerde , sivri dilli, yaÅŸlı, hakkından gelen kadınlar . Sonra ilaç yapan, bitkilerle uÄŸraÅŸan, bilge kadınların hepsi neler görmedi ki!... UÄŸursuzlukların sebebi bu kadınlar görülürdü. Ters giden her iÅŸ, baÅŸarısızlıkla sonuçlanan her olay hakeza… 
 

Bunların hepsi cadı sayılırdı ve  suçlarını itiraf ettirinceye kadar korkunç iÅŸkenceler uygulanırdı.  Tırnakların altına iÄŸne batırmak, kemikleri ilik fışkırıncaya dek ezmek, boynu burkarak kırmak, ayakları yakmak, elleri arkadan baÄŸlı asmak ve kolları omuzlarından kopana dek asılı tutmak… Bunların hepsi cadı olduklarını itiraf ettirmek içindi.  Sonra da yakılarak idam edilirdi.  Bu dönemde suçlu diye alınıp götürülen hiçbir kadın kurtulamadı.  Bunları engellemeye çalışanlar ise ya yıllarda zındanlarda çürüdü, yada ÅŸeytanın adamları diye idam edildiler.
 

Almanya’da bu durum en yaygın ÅŸekilde yapıldı. Sonra Ä°ngiltere’de, Venedik’te, Cenevre’de ve daha bir sürü yerde…  Hepsinde de binlerce  büyücülükle suçlanarak cezalandırıldı. Hepsi de piskoposların eliyle gerçekleÅŸtirildi. Fransa’da  bir defada 800 kiÅŸi birden ölü mahkum edildi… YaÅŸanan, çılgınlıktan öte bir ÅŸey   olabilir mi?  Bunların hepsi  açık ki kadından korkulduÄŸu için yapılmıştır. Kadından  korkan bir zihniyet, bana göre hiçbir zaman refah bir seviyeye eriÅŸemez. Hayatın öz suyu onların ellerinde aslında. Dünya bunu fark etmedikçe bu aklını yiyen insanlık akıllanmayacaktır. 

 8 Mart bir simge, bir sembol sadece. Bütün günleri bu günün ruhuyla donatmak gerekmiyor mu?
Kadınlarımız biraz  tarihin yüküyle yürüse , erkekler de  yol verse, gölge etmese  fena mı olur.

                   Bütün kadınların 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Gününü kutluyorum