Amerikan menÅŸeli, Belçika merkezli Uluslararası Kriz Grubu (ICG) geçen hafta açıkladığı „Irak ve Kürtler“ baÅŸlıklı raporunda Iraklı Kürtlerin Türkiye ile birleÅŸmek istedikleri iddia etti. Rapor yayınlanır yayınlanmaz  da birçok çevreden tepkiler birbirini izledi.

AteÅŸ olmayan yerden duman çıkmaz.  AteÅŸ yanıyor ve Irak‘ı yakmaya devam ediyor. Bu ülkeyi yine zor günler bekliyor. Amerika Irak’tan çekiliyor. Çekilmeyle birlikte Kürtleri Sünni ve Åžii Araplar’dan ayıran süreç de derinleÅŸiyor.

Gerçi Amerika‘nın Irak‘ı tamamen terk etmesi zor görünüyor. Çekilmenin 2011 sonuna kadar tamamlanacağı söyleniyor ama gidiÅŸat ileri bir tarihe sarkacağını gösteriyor. Amerika bu arada Irak Kürdistanı’nda kalıcı üs’ler de kuruyor.

Ne var ki Amerika ister kalsın, ister gitsin, Irak’ın parçalanma ihtimali her geçen gün yükseliyor.  Kürtlerle Arapların yolları ayrılacaÄŸa benziyor. Kaldı ki bunların yolu geçmiÅŸte gönüllü olarak  deÄŸil, zoraki birleÅŸmiÅŸti.

 Milletler Cemiyeti 11 Mart 1926 tarihinde Irak Kürdistanı‘nı (Musul Vilayeti) Kürtlere raÄŸmen Ä°ngiliz mandası altındaki Irak'a vermiÅŸti. Kürt halkı da buna direnmiÅŸ, Ä°ngilizlere isyan etmiÅŸti. Ä°syan bastırılsa da tamamen dinmedi. Kürt isyanı yer yer kesintiye uÄŸrasa da 1‘inci Körfez Savaşı’nın yaÅŸandığı 1991 yılına kadar devam etti.

Sonrası biliniyor.

O gün bugündür ‚Irak ve Kürtler‘ tartışılıyor.  Irak‘ın kaderini elinde tutan güçlerinin çekmecelerinde yığınla senaryo duruyor. Bunlardan biri tutmasa, bir diÄŸeri hemen start alıyor.

Uluslararası Kriz Grubu’nun raporu da bu senaryolardan birine baÄŸlı olarak gündeme geliyor. Raporla Amerika , Türkiye‘nin ‚Kerkük- Musul‘ hayalini canlandırmaya çalışıyor. Bu kez  ilk adım  Kürtlere attırılıyor.

Amerikan kuruluÅŸu 20 yıl kadar önce Turgut Özal’ın hayata geçirmek istediÄŸi ve  bu uÄŸurda canını verdiÄŸi ‚Musul’  senaryosunu ÅŸimdi Kürtlere okutuyor. Mesud Barzani’nin özel kalem müdürü Fuat Hüseyin, "eÄŸer Åžiiler Ä°ran’ı ve Sünniler Arap dünyasını seçerse Kürtler de Türkiye ile ittifaka girmek zorunda kalacak‘ diyor.

 Hüseyin’in sözleri manÅŸetlere Kürtlerden gelen ‚birleÅŸme‘ talebi olarak çıkarılıyor. Bu bilinçli yapılıyor. Bunun Amerikan projesi olduÄŸu da başından biliniyor.

 Bundan dört ay önce; 17 Mart‘ta  ‚Al Kürdistanı Ver Türkiye’yi‘ baÅŸlığıyla bir yazı yazdım. Yazımda,  ‚Amerika Türkiye’yi bölgesinde globalizmin askeri, ekonomik ve siyasi üssü; Kafkasya, Asya ve OrtadoÄŸu’da oluÅŸturacağı yeni dengelerin odağı haline getirmek istiyor‘ dedim.

‚Amerika gerek OrtadoÄŸu’da kurmaya çalıştığı  yeni düzen, gerekse de Türkiye’ye biçtiÄŸi yeni misyon açısından Türkiye’nin Kürt sorununun çözümü etrafında bölgesel bir çözüm geliÅŸtirmek arzusunu saklamıyor ve Türkiye’yi dört parçadaki Kürtlerin “hamisi“ olmaya davet ediyor‘ diye de ekledim.

Süreç bu yönde iÅŸliyor.

Türk-Amerikan iliÅŸkilerinde de ‚ikinci balayı‘ yaÅŸanıyor. Önceki gün imzalanan Nabucco Projesi Amerika‘nın ‚balayı hediyesi‘ anlamına geliyor.

Öte yandan açık konuÅŸmak gerekirse güneyi ve kuzeyi Kürtler Türkiye’yle birleÅŸmek, geleceÄŸi birlikte kurmak istiyor ancak, Türkiye buna yanaÅŸmıyor! YanaÅŸacak gibi de görünmüyor. Türk devleti hem Kürtlerden korkuyor hem de bunun gerektirdiÄŸi ‚demokratik deÄŸiÅŸimi‘ yapabilecek birikimden yoksun olduÄŸunu görüyor. Türkiye henüz kökünden deÄŸiÅŸmek; ‚ulus devlet‘ modelinden vazgeçmek niyetinde deÄŸil.

Üstelik içerideki Kürtleri asimile edemedi. EdemediÄŸi gibi kaybetti. UlusallaÅŸma süreci yaÅŸayan Kürtlerin nüfus artış hızından da endiÅŸe ediyor. Kürtlerin ayrı bir halk olarak hukuki statüye sahip olmalarını istemiyor.  80 küsur yıldır buna direndi, hala direniyor.

Türk devleti hala korsanca Kürtçe yayın yapıyor. Kürd’e Kürt, Kürtçeye Kürtçe demeye dili varmıyor. Kürt gerçeÄŸinden korkuyor,  bu yüzden  ‚resmi iÅŸlem‘ baÅŸlatmıyor

Irak Kürdistanı‘nı ise ekonomik olarak zaten entegre etmiÅŸ bulunuyor. Fakat yine de içine almaya yanaÅŸmıyor. Bu plana sıcak bakmıyor. Ne ki bu kez cepheden karşı da çıkmıyor.  Hem Irak Kürtlerini Ä°ran’a hem de kendi Kürtlerini ayrılmaya itmekten çekiniyor. Bu riski eskisi gibi kolayca göze alamıyor.

Türk devleti asıl olarak güneyde kendisine baÄŸlı iÅŸbirlikçi bir  Kürt devleti peÅŸinde koÅŸuyor. GeliÅŸmeler bunu gösteriyor. Bir yandan Ä°ran’a karşı burayı ‘himayesine ‚almaya, diÄŸer yandan da mevcut yönetimin altını oymaya; güneyin aÅŸiretlerini ve yönetimden hoÅŸnut olmayan halkını yanına almaya çalışıyor.

Türkiye uzun erimde Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti benzeri bir oluÅŸum amaçlıyor. A’dan Z’ye kendisine baÄŸlı ‚Kuzey Irak Kürt Devleti’ istiyor.

Paradan baÅŸka bir derdi olmayan, kiÅŸisel çıkarlarını halkın çıkarlarının önüne koyan, halktan kopan ve her ÅŸehirde yabancılar için kurulan ‚Dolar Mahallesi‘nde yaÅŸamaya baÅŸlayan güneyin Kürt yöneticileri yüzünden de eli giderek güçleniyor.

Güney’de bugün kelimen tam anlamıyor ‚özgürlük yozlaÅŸması’yaÅŸanıyor. Halk hayal kırıklığı yaşıyor. Güney halkı yoksullukla boÄŸuÅŸuyor ama ‚dolar milyarderi‘ yöneticiler de dünyanın sayılı zenginleri arasına girebiliyor. RüÅŸvet, yolsuzluk ve eÅŸitsizlik almış başını gidiyor. Siyasal liderlik  devasa ekonomik çıkar saÄŸlıyor.

Tabii bu aynı zamanda devasa sorunları da beraberinde getiriyor. Güney Kürdistan’ın 20 yıldır yaÅŸadığı deneyim artık umut vaat etmiyor. Aksine tepki çekiyor. Güney‘in demokratikleÅŸmemesi ve halkın sorunlarının çözülmemesi halinde Kürt rüyası kabusa dönüÅŸeceÄŸe benziyor.

Benden söylemesi…

gunayaslan@hotmail.de