E-bülten
Haberlere abone olun:
Bu yazıyı beğendiniz mi?
(toplam 0 oy)
24 Ekim, 2009 22:13:39 | Aktüel Bakış

- Ceylan Önkol’un anısına
Kırlarda sekleyen
Vahşi hayvanların peşine düştüğü
Yaralı bir Ceylan değilim ben
Tecavüze uğramış bir Coğrafya’nın
Bedeni havaya uçurulan
Zeytingözlü
Ceylanlarından biriyim sadece
Toplattılar anama
Sağa sola savrulmuş
Et ve kemik parçalarımı
Karıncalardan arta kalan
Yalnızca bana kıymadı Çakallar
Bir domdom kurşunuyla
Artık makarna da pişiremez
Çocuklarını da okşayamaz
Ceylan’ından geriye kalan
Pıhtılaşmış parçaları
Elleriyle toplayan anam
Aldatmasın kimseyi
Göğsünde atan cevher
Yaşayan bir ölüdür o artık
Bakar ama göremez
Duyar ama anlatamaz
Sever ama hissettiremez
Omuzlarından sarkan birer protezdir
El ve kolları
Duyusunu yitirmiş
Birer kurşun kütlesi
Bir Xezal gördüm
Zap’ın doruklarında
Gerilla’yla koşturup duran
Aynı tastan içen
Ve izinsiz dalan film setine
Bir ezgide mahzunlaşan
Dilan ve Govend’te şen şakrak koşturan
Onun yerinde olmak isterdim
Dağların doruklarında
Güvende hisserderdim kendimi
Menzilinde olsam da avcıların
Yanlış bir mevsimde
Ovadaydım oysa ben
Atış poligonunun tam orta yerinde
Tek suçum
Kan uyuşmazlığıydı
Katlime ferman buyuranlarla
“Açılım halleri” yaşıyoruz
Narin bedenimi parçalayan
Ve kıran kanadını anamın
Açacak inadına bu kez
Açacak ‘Kan kırmızı yediverenler’
Ve varacak elimiz
Ayvasına da, narına da
Yürümeyecek boyatan nesil
Kırıp boynunu
Ey büyük Ozan!
Bir can değil bir mevsimde çoğalan
Bak
Gever ve Wan’da
Colemerg ve Diyarbekir’de
Yollardalar sökün sökün
Yiğenleri
Ahmed Arif’in!..



