Dışarıda kapalı, çok ağır bir hava vardı, insan ruhunun derinliklerindeki, bütün güzellikleri söküp alacak kadar sıkıcıydı.

Pencereden, bahçenin tamamını kaplayan sarı yaprakların üzerinde gözlerimi gezdiriyordum. Ne olduÄŸunu anlamadığım, anlam veremediÄŸim, kar beyazı tanelerini andıran bir ÅŸeyler aÅŸağıya sakin bir ÅŸekilde düÅŸüyordu. 

Belki de çocukluÄŸumda kalan, tadı deÄŸiÅŸmeyen tek ÅŸey olarak hala varlığını sürdüren, tavÅŸan kanı dediÄŸimiz, zencefil karışımı siyah Hint çayını içerken düÅŸünmeye baÅŸladım açılım hikayesini.

Çok uzakta, gri siyah bulutlar her an bir ÅŸeyler yaÄŸdıracak gibi hareket halindeydi, ürkütücü.  

Bildik tatlarla yaÅŸamak güzeldir, onlardan koptuÄŸunda yaÅŸamak için mecburen alışmak zorunda olduÄŸun baÅŸka tatlar var. Onlara sadece mecbursun.
Açılım hikayesini biraz böyle algılıyorum. Bizim kendimize ait tatlarımız ve mecbur kaldığımız tatlar.

Kendimize ait olana sahip çıkmamız, çocukluÄŸumuzdan bizimle sürüklenen tatlarımızı istememiz, onlarla yaÅŸama isteÄŸi kadar doÄŸal bir ÅŸey olamaz. Bunun için ne istediÄŸini bilmek yeterli bence. Çünkü kimseye ait olan bir ÅŸey istemiyorsun, yada baÅŸkasına zorla bir ÅŸey dayatmıyorsun. Kürdler bu noktada basit ÅŸeylerin peÅŸinde sürüklenmemeli. 

AKP veya devlet Kürdler için bir ÅŸey yapmıyor. Kürdlere ait olan, insani ÅŸeylerin kıyısında köÅŸesinde bahsediyorlar. Hiç biri bir lütuf deÄŸildir.

Hükümetin veya devletin yetkililerinden herhangi biri Kürdlerle ilgili bir söz etti mi, bir çok Kürd için olaÄŸan üstü bir ÅŸeymiÅŸ gibi görülüyor. En çok da yıllardır “politik” olduklarını söyleyenler beni ÅŸaşırtıyor. Hatta Kürdlerin bir zamanlar “büyük” partilerinden biri sayılan, kendisini sosyalist filanda ifade eden bir örgütün tamamen AKP propagandacısı gibi davranması, PKK veya DTP’nin yaptıklarına karşı çıkmasının anlaşılır hiç bir yanı yok.
Bazı Kürd yazar-çizerlerde de aynı tavrı görmek mümkün. Yok bilmem kim ne dedi, hangi bakan nasıl tarihi bir açıklama yaptı filan. Ne demiÅŸ, Kürdleri anmış, Dersim demiÅŸ, orda yapılanları anmış, baÅŸka ÅŸeyleri gündeme taşımış. Büyük bir lütufta bulunmuÅŸ! Yıllardır bunlar için acı çekmeyen tek bir Kürd  kaldı mı? 

Evet, Türkiye’de bir hükümet ilk kez kısmı de olsa insani olan bazı ÅŸeyleri gündeme taşımış. Bunlar dünyanın bir baÅŸka yerinde zaten normal olan ÅŸeyler. Türkiye’de ilk kez olduÄŸu için insanlar ÅŸaÅŸkınlık içinde. Ama bu söylenenlerin hiç biri Kürdlerin çektiÄŸi acıların karşılığı deÄŸildir. Kimse Kürdlerin  kimliÄŸi veya toplumsal haklarından bahsetmemiÅŸ. Bunlar yasal anlamda bir güvenceye kavuÅŸturulmamış. O halde öyle çok ÅŸaşılacak bir ÅŸey yok. Hani borçlunun borcunda küçük bir miktarı ödemesi gibi bir ÅŸey. 
Kimi çevreler veya kiÅŸiler bu olanları olaÄŸan üstü ÅŸeyler gibi göstererek kendisi için bir “gelecek” hazırlamanın peÅŸinde olabilir. Bu noktada pratik anlamda bir “iÅŸbirliÄŸi” içinde olabilir. Bu kiÅŸisel çabaları belki bir noktada anlamak, anlaşılır kılmak mümkündür. Belki yorgun düÅŸmüÅŸtür, dönüÅŸün yollarını arıyordur. Bunları anlamak mümkün ama Kürdlerin bunca acılarını kiÅŸisel çıkarlarına peÅŸkeÅŸ çekmenin çok ahlaklı deÄŸildir.

Yazım bitti, penceremde baktım halla aynı hava hakim ve kara bulutlar dolaşıyorlar. Ellimdeki çay soÄŸumuÅŸtu ama tadı halla aynıydı. Bırakın insanlar bildiÄŸi tatları ile yaÅŸasınlar.