N.Mehmet Güler’in Sessiz Dans isimli şiir kitabı geçtiğimiz günlerde Belge yayınlarından çıktı. Kitapta yer alan 21 şiir’in tamamı, ’99–2004 yılları arasında yazılmış. Daha önce aynı yayınevinden Ölümden Zor Kararlar isimli Romanının 1. cildi yayınlanan ve bundan dolayı yargılanan şair; Sessiz Dans’ı şöyle tanımlıyor:
     

“Yaşamım boyunca özgürlüğe ve aşka en yaklaştığım dönemin duygularının imgelem dışavurumudur diyebilirim. Kana kana özlediğim, hicranın yüreğimi en derinlerinden yırttığı,”ölümlere gidip geldiğim”,ölümün tadının genzimi yaktığı, boğulurcasına ağlamak istediğim halde tek damla gözyaşı dökemediğim, acılarımı keşfettiğim bir sürecin şiirleri yer alır Sessiz Dansta.
  

  Şiirlerinizin çoğu politik sanırım?
    

Kitapta aşk şiirleri de var, hatta ağırlıkta diyebilirim. Ama Merhaba Yarın, Adandığımız Sevda Yolunda, Yarınım, Rengi olmayan Yüzler gibi iddialı politik şiirler de var.”  
     

En sevdiğiniz şiirinizi sorsam?
      Elbette ‘tümünü’ demeyeceğim, bu gerçekçi bir genelleme değil, dahası bir yanıt değil. Şu kadarını söyleyeyim Veda şiirini bin defa okudum desem abartı olmaz.  
      

Sizin için özel bir yerimi var?  
      “Veda gece ile gündüzün sınırının ortadan kalktığı, yer ile gök arasında ezildiğim, hiçbir yere ve hiç kimseye sığınamadığım ruh durumumu anlatır. Her okuduğumda içimi kanatır.
      

Kişiye adadığınız şiirler de var.
       Evet, Küçüğüm Şiirini Zeynep’e adadım, Zeynep ceylan gözlü bir kızdı, hafızamda, ruhumda derin iz bırakan, son bakışlarını asla unutamadım.
     

Ayrıca Çocukluk arkadaşım, sekiz yıl aynı sırada oturduğumuz, birlikte sevindiğimiz, kavgalar ettiğimiz arkadaşım Av. Serdar’ın anısına atfettiğim Adandığımız Sevda Yolunda Şiiri var bir de.
    

İlk şiirinizle Kitabın Sonunda yer alan denemenin iç içe geçen bir hali var, tam anlayamadım desem?
    

Bir büyük, nefes kesen, heyecan yüklü arayış düşünün, Anahtar Sanrıdır arayışın başlangıcı kabul edilirse, Artık Biliyordu onun şifresi çözülmüş haritasıdır.

Birgun