Türkiye’de bazı yazarlar toplumu kargaşaya sürüklemek için ellerinden geleni yapıyorlar. Hiçbir yapılanma askerin bilgisi dışında değildir. Askeriyenin sivil idareye ve meclise hükmettiği inkâr edilemeyecek bir gerçekliktir. Ülkemiz kuruluşunda sivil ve askeri yönetim olarak kurgulandı. Askerin işleri denetim dışı kaldığında ülkemiz bu zamanları hep sancılı geçirmiştir. Şimdi kurumlar arası bir kavga var bazıları da bunlardan nemalanmak istiyor. Demokrat, çağdaş yazarlar(!) hemen çizmenin altını yalamaya başladılar bile. Çölaşan resmen mektubunda askerin müdahale etmesini istiyor ve yapamayacaksa genelkurmay başkanının istifasını istiyor. Nedeni de milli görüş ve irtica tehlikesi. 12 Eylülden sonra bunları palazlandıranlar da askerler değil miydi? O zaman sesinizi çıkartsaydınız bugün bunlar yaşanmazdı. Halen JİTEM yok diyen genelkurmay başkanlığına “HAYIR VARDIR” diyen kimse yok. İşte bu ikiyüzlülüğün arkasında neler var acaba. JİTEM vardır ve o veya bu şekilde görevine devam etmektedir. Bir ordu yalan söylemeye başlamışsa bu tehlikenin yakın olduğuna dair bir işarettir. Çölaşan “paşam yapmayın etmeyin JİTEM vardır “ diye bir yazı yazabilir mi? İki yüzlülükler devam ettikçe sonumuzun ne olacağı daha da netleşiyor. Bu konuda Barış gazetesi muhabiri ilk defa SAHRA TALİMNAMESİNİ haber yaptı ama o kişi ortalıktan yok edildi. Bu işinde esas kurucusu ve uygulayıcısı ABD dir.

Bağımsız bir ülke olmadığımız belli olmuyor mu? Eski milliyetçi ve mevcut yapının artık miadı doldu. Derin devletin yeniden yapılanması gündemde ve bundan rahatsız olanların bir kısmı da eski derin devlet kalemşorlarıdır. Şimdi bu yazarlar karargâhın içinde nelerin olduğunu biliyorlar mıydı? Eğer biliyorlarsa bugüne kadar niçin açıklamadılar eğer bilmiyorlarsa (kuşlarının yemi mi azaldı) nasıl gazetecilik yapıyorlar. Devlet sırrı bahanesi artık kabak tadı vermeye başladı. Devlet sırrıdır konuşmam demek burada yaşayan insanları kaile almamak demektir. Devlet sırrı olacak olaylar nelerdir merak ediyor insan. Devletin başında son 30 sene bulunanlar konuşmadıkça yargılanmadıkça bu ülkenin ileriye bir adım atacağına inanmıyorum. Kontrgerilla faaliyetleri yürüten bir birimden ordunun haberi yokmuş. “Türk PKK’si (Hizbullah) yarattım” diyen genelkurmay başkanını, “iyi çocuklara sahip çıkan” bir evvel ki genelkurmay başkanını sorgulayamayan bir ülkeye güven kalır mı? 12 Eylül darbesini koruma altına alan anayasayı değiştirme becerisinden yoksun iktidara kim güvenir ve inanır. İstikrardan bahsediyorlar yalanlarla halkı kandırmaya çalışıyorlar.

İşte bu senede yeni yıl hediyemizi (zamlar) aldık. Benim merak ettiğim köprüden gelen günlük gelir acaba kaç TL. Oradan gelen gelirle bir ülke ekonomisi ayakta kalabilir tabi ki yandaşlarına peşkeş çekilmezse. Birde telefon faturalarına bakın orada da soygunun nasıl olduğunu göreceksiniz. Diğer kesintiler diye bir madde var. Fonlara para aktarılıyor bu neyin fonudur kimse bilmiyor. 6 milyon Türkcelli abone 10 kuruş ödese tutarını sizler hesaplayın. Bu fon olarak topladıkları yoksa savaşın finans kaynağımı? İki ayrı hat daha var onları da hesaba katarsak soygunun büyüklüğü daha da ortaya çıkmış olacaktır.

Ergenekon’da, Fırat’ın doğusuna gelemediniz. Şimdi de karargâh aramasında oralara gene gelemeyeceksiniz. Çünkü oralarda kanunsuz işler ve bu işleri yapmak için kanunsuz yapılanmalar içine girildi ve hepsi “devlet sırrı” olarak koruma altına alındı. Şimdi Batı’daki vatandaş bunların neden yapıldığını nereden bilecek, medyası ile siyasetçisi ile bastırılan bir toplumdan ne bekleyebiliriz ki. Şunu herkes çok iyi bilmeli ki Kürtleri kabul etmeyen bir anlayış bu ülkeyi bölünmeye götürecektir.