İnsanlığın 20‘inci yüzyıldan 21’inci yüzyıla geçiş süreci Kürt halkının tarih sahnesine çıkış süreci oldu.

20’inci yüzyılın başlarında yaşanan 1’inci Paylaşım Savaşı sonrası ülkesi elinden alınan, tarihsel hakları yok sayılan ve katı inkar-ihma politikalarına maruz kalan Kürt halkı, 20’inci yüzyılı -dört parçada- direnerek geçirdi.

Bu sayede de zaten tarih sahnesinde yeniden görünür hale geldi.

Geçen yüzyılı direnişle geçiren ve bu yolda dehşet bedeller ödeyen Kürt halkı artık tarih sahnesine geri gelmiştir.

Şimdi dünya uluslar ailesi içinde hak ettiği saygın yeri almak, kesin zafere ulaşmak, kendi siyasi kaderi üzerinde söz ve karar sahibi olmak istemektedir.

Bunun için de herşeyden önce –dört parçadan- Kürt halkının demokratik iradesini yansıtacak olan demokratik ve kolektif bir irade talep etmektedir.

Bu talep günümüz kolektif Kürt bilincinin en önemli talebidir. Bu, halkın yaşamsal ihtiyaç duyduğu ve yüz yıllardır acısını çekmekte olduğu ‘ulusal birlik’ özleminin can alıcı ifadesidir.

Bu sağlandığında halkın ağır bedeller ödeyerek yarattığı siyasi, askeri, ekonomik ve kültürel birikimler güçlenecek, Kürtlerin geleceği bu sayede şekillenecektir.

Bunun yolu ise Ulusal Konferans’tan geçmektedir. 

Bugün bölgemizde dengeler yeniden kurulmaktadır. Afganistan’la başlayan, Pakistan, İran, Irak, Suriye, Türkiye, Ürdün, Filistin, İsrail, Mısır ve Yemen’e kadar uzanan coğrafyada yeni dengeler, dolayısıyla yeni gelecekler inşa edilmektedir.

Kürdistan’ın merkezinde yeraldığı Ortadoğu bu dengelerin merkezindedir. Ortadoğu sahip olduğu ekonomik, siyasi, kültürel vd. birikimler nedeniyle stratejik öneme sahiptir. Bu yüzden global dengenin temelini teşkil etmektedir.

Küresel güçler yeni dengelerin temelini burada atmış, bütün güçleriyle buraya yönelmişlerdir.

Kürdistan; İran, Irak, Türkiye ve Suriye’nin ‚içinde‘ bir ülke olduğu ve 40 milyona yaklaşan nüfusuyla Kürt halkı kendi siyasi kaderini belirleme mücadelesinde önemli aşamalardan geçtiği ve kalıcı mevziler elde ettiği için kilit konuma yükselmiştir.

Kürdistan’ı işgal eden ülkelerin yaşadıkları jeopolitik gerilemelere paralel olarak Kürdistan’ın  jeopolitik önemi bu nedenle giderek yükselmektedir.

Bundan önce Ortadoğu’da kurulan bütün dengelere kurban edilen Kürt halkı, geçen yüzyılda direnişle elde ettiği kazanımları sebebiyle bugün kurulmakta olan dengenin odağına yerleşmiştir.

Son derece hassas bir süreçten geçilmektedir. Kürtler ya kazanımlarını kalıcılaştıracak ve özgürlüğe kavuşacaklardır ya da yüz yıllık direnişle elde ettiklerini de kaybedecek, tarihsel bir fırsatı daha heba edeceklerdir.

Kürt halkı şimdi Kürt siyasetinden yüzyılların bu en önemli fırsatını değerlendirmesini istemektedir. Yalnızca Kürt siyaseti değil dört parçadan ve diasporadan Kürt aydınları ve sanatçıları da bu sorumlulukla yüz yüzedir.   

Bugün Ortadoğu’da kıyasıya bir mücadele yaşanıyor ve Kürt halkı dişini tırnağına takmış direniyor.  Kürt siyaseti, aydınları ve sanatçılarının  yeni dönemde Ortadoğu’da Kürtlerin ve Kürdistan’ın yerinin ne olacağı sorusuna herkesten önce ortak bir cevap vermeleri gerekiyor.

Herkesin ve her kesimin bir bütün olarak sürecin özelliklerini kavraması ve bu beklentiye uygun bir yanıt vermesi gerekiyor. Toplanması amaçlanan Ulusal Konferans’ın önemi burada ortaya çıkıyor.

Madem bölgedeki yeni yapılanmanın merkezine Kürdistan yerleşmiştir, o zaman Kürt halkının demokratik kolektif iradesini ortaya çıkarmanın zamanı da gelmiştir.

Güçlü bir Kürdistan Ulusal Kongre’si ve onun icra organı Kürdistan Ulusal Konseyi artık gereklidir.

Ulusal Konferans bu kolektif ve demokratik iradeyi hayata geçirmelidir. Bu Kürtlerin geleceği  açısından yaşamsal önemdedir.

Bugüne değin bütün Kürt örgütleri, aydınları ve sanatçılarının katıldığı ve hem her parçadaki sorunun çözümüne katkıda bulunacak hem de bütün parçalardan Kürtlerin demokratik iradesini yansıtacak bir konferans ne yazık ki toplanamadı.

Oysa Ulusal Konferans fikrine hiçbir Kürt partisi, aydını ve sanatçısı açıktan karşı çıkmıyor. Aksine herkes ve her kesim destek veriyor.

Ne var ki uzun süredir toplumun gündeminde olmasına rağmen Ulusal Konferans bir türlü toplanamıyor. Zira dış ve iç engeller aşılamıyor.

Bir yandan bölge ülkelerinin baskıları var, diğer yandan Kürtler ‘parçalı’ siyaseti aşamıyorlar.

Türkiye ve İran gibi bölge devletlerin baskıları bir yana, sorun daha çok Kürtlerin ‘parçalı’ duruşundan kaynaklanıyor. Her parçanın kendini farklı konumlandırmasından, herkesin onayını alan bir ‘ulusal stratejinin’ ortada olmamasından ve özellikle de Kürt siyasetinin kuzeyi ile güneyi arasındaki ‘doku uyuşmazlığından’ kaynaklanıyor.

Kuzeyin demokratik karakteri maalesef güneyin geleneksel yapısı tarafından yer yer ‘tehdit’ olarak algılanıyor.

Toplumun ve siyasetin demokratikleşmesini önünde engel olarak duran bu anlayış aslında Kürtlerin geleceğini karartıyor. Bu engelin karşılıklı saygı ve hoşgörü temelinde aşılabilmesi için de herşeyden önce işbirliği; yapıcı ve kalıcı diyalog gerekiyor.

İşte bu günlerde Demokratik Toplum Kongresi (DTK) bunun çabasını veriyor. Ulusal Konferans‘ın toplanması görevini üstlenen DTK, bu amaçla Irak Kürdistanı’nda görüşmeler yapıyor.  Kürtler arasında kalıcı bir diyalog için çalışmalar yürütüyor.

Haftasonu YNK lideri ve Irak’ın Cumhurbaşkanı olan Talabani’yle görüşen DTK heyetinin Neçirvan Barzani ile de görüşmesi bekleniyor.

Kürtleri ‘ulusal strateji’ etrafında birleştirmeyi hedefleyen DTK’nin yaptığı görüşmelerin olumlu geçtiği bildiriliyor. Bölgeden yakın erimde  Ulusal Konferans’ın toplanacağı haberleri geliyor.

 DTK Eş Başkanı Ahmet Türk, önceki gün Süleymaniye’de düzenlediği basın toplantısında bu yönde mesajlar verdi.  Ulusal Konferans yolunda Kürtlerarası birliğin sağlandığını söyleyen Türk, Talabani’nin sürece destek verdiğini belirtti.

Bu sürecin en olumlu gelişmelerinden biridir. Umut vericidir ve umarım arkası gelecektir. Türkiye anlamsız referandum tartışmalarına  kilitlenmişken Kürtlerin  kendi geleceklerinin peşine düşmeleri önemlidir. Özgür gelecek Kürtlerin elinde, onların birliğindedir…

gunayaslan@hotmail.de