Kabullenmek mi iyi yoksa savaş mı?

Seçim takviminin işlemesi ile birlikte, Türkiye’nin bulanık olan resimi daha da anlaşılmaz bir hal aldı. Kimin eli kimin cebinde, kim ne yapıyor belli değil ama belli olan bir şey inanılmaz bir hızla Türkiyenin üzerine kara bir bulutun çekiliyor olmasıdır. Sanki Türkiye bir göl, içerisindeki insanlar balık ve durmadan birileri bu suyu bulandırıp balıkları su yüzüne çıkarıp öldürmak istiyor. Birileride kendi yerini sağlamlaştırmak için durmadan alkış çalıyor.
 
Oysa akıllı bir şekilde, insani ölçüler baz alınarak, fazla değil kendisi için istediği hakların birazını karşısındaki içinde istese, bir çok sorunun rahatlıkla çözüleceğini görecektir.
 
Nedir bu kadar toz duman, bulanıklık, kara bulutlar, bombaların patlaması, insanların öldürülmesi, zülüm, haksızlık, acı, gözyaşı... vs. daha çok şey sıralayabiliriz.

Nedir bütün bunlara sebep?

Cevabı çok açıktır; Kürd Sorunu.

Bu sorunun bir tek çözümü var, o da kabullenmekten geçiyor. Ya bu sorunu kabullenecek, içinize sindireceksiniz veya acıların çoğalması için ayak direteceksiniz. Yok demekle, ayak diretmekle olmadığını aslında tarihi gerçekler ışığında baktığınızda farkına varacaksınız, farkındasınız da ama içinize sindiremiyorsunuz.

Kendiniz  için istediğiniz, hatta başkaları, bilmem nerdeki hergangi bir soydaşınız için isteğiniz hakların yarısını, temel insani hakları Kürdlere reva görmezseniz, bir günde büttün acıların son bulacağını biliyorsunuz.

Senin insani olarak nasıl yaşama hakın varsa, bir Kürdünde öyle yaşama hakkı vardır. Senin çocuğunun nasıl mutlu olma hakkı varsa, başkasının da hakkı var. Öldürmekle, yok saymakla olmuyor, bunu anlayın artık.

Bir süredir yeniden karabulutlarla türkiyenin etrafını kapatıp, suyu bulandırarak ölümü mutlu etmenin bir alemi yok. Savaşa doğru hızla Türkiye’yi sürüklemekten başka bir şey çıkmaz ve bu da sadece ölüm getirir.

Gözünüzü koymuşsunuz Güney Kürdistan’a, ortada kaldırmak için her çeşit bahaneyi mubah görüyorsunuz. Ve bunun içinde ne gerekiyorsa yapıyorsunuz. Peki diyelimki dünya üç maymuna oynadı ve Günye Kürdistana girdiniz. Hatta varsayalım kısa bir sürede başarılı oldunuz, bütün Kürdleri sessizliğe gömdünüz. Ne olacak? Bitecek mi bu sorun. Elbete hayır. Kısa bir cumhuriyet tarihine baktığınızda, her bastırdığınız Kürd mücadelesi katlanarak tekrardan ortaya çıkmıştır. Bu nedenle çözüm olmadığını gayet iyi biliyorsunuz. Bu tutumunuzla Türkiye’yi bir iç savaşa sürüklüyorsunuz. Halkların bir birlerini boğazlamaktan başka bir işe yaramıyacak. Sonuç; kocaman bir sıfır ve sadece ölüm olacak. Sonucunu önceden bildiğiniz bir şeyi neden yapmakta bu kadar ısrarcı davranıyorsunuz, anlamak çok güç. Kürdleri artık yok sayma şansınız yok. Tek seçenek Kürdleri kabullenmektir.

Bu noktada Kürdlere çok daha zor bir iş düşüyor. Çünkü demokrasi mücadelesi Kürdlerin omuzunda. Savaş kolay bir iştir, ya ölür veya öldürürsün ama demokrasi mücadelesinin bedelleri çok daha ağır ve zor bir mücadeledir. Bir taraf savaşta ısrar ediyorsa, sanada bunu boşa çıkarmak düşüyor.

Türkiye Kürdleri ortada kaldırmak için her şeyi göze almış. Genelkurmay “siyasi irade” istiyor, “siyasi irade” de “önümüze getirsinler imzalarız” diyor. Aslında o çok atıp tuttukları ABD’den icezat bekliyorlar.

Genelkurmay eğer seçimlere kadar açıkta bir darbe yapmasa, kendisine bağli partileri  parlamentoya taşımak istiyor. Gerçi bu noktada bütün partiler yariş halınde ama yinede onlar belirleyecekler, partilerin istemleri çok önemli değil.

DTP, atamalarda kesinlikle kaçınmalı. Yerel olmayan adayların ciddi bir oy kaybını getireceğini düşünyorum. Yerel, kendisine bağlı, bugünkü politikadan taviz vermeyecek adayları seçer meclise göderirse, Kürdler açısında çok önemli bir başarı elde edecek. Bu aynı zamanda demokrasinin de başarısı olacak. Çünkü parlamentoda Genelkurmay’ı temsil edenler ile DTP olacak.

Bir başka nokta da DTP parlamentoya girer, en azında gurup oluşturacak kadar milletvekilline sahip olursa, Güney Kürdistan’ın da rahat bir nefes alamasını sağlayacaktır. 

Kürdler çok ciddi bir şekilde birliktelik sağlamak, ayakları üzerinde sağlam durmak zorundalar. Öyle basit, kişisel çıkarlardan ve politik kaprislerinden uzak durmak zorundalar. 

 Şerif Kaplan

sherifkaplan@hotmail.com