Bu dünya art?k o dünya de?il. O b?rak?p gitti?in dünyaya da bir ?eyler oldu. Sanki birileri o dünyan?n ruhunu çekip ald?; al?p att? uçurumlara, kara deliklere, dipsiz kuyulara.... 

BAGER’E / Gülazer Ak?n

15 Y?l önce;
Ölümün tüm yüzsüzlü?üyle çekip ald???; o kadife tenli, gül yüzlü delikanl?ya;

Yurtsuz kalm?? kavmin dinmeyen ?st?rab?, bir ad?n?za yüklendi.
Mezar? bile çok görülen ülkenin çocuklar?...
I???? çal?nan gün do?umlar?, günlü?ümüzde kayda al?nd?.
 Hangi yurdun bu kadar delikanl?s? yirmi birine varmadan göçüp gitti?...
Hangi yurtta bu kadar baba çocu?unu gömdü?
Hangi yurtta bu kadar ana yüzünü y?rtt? ve  bu kadar a??t yakt??

BEN?M YURDUMDA!

Benim yurdumda tüm ölümler delikanl?lar?n etraf?nda döndü. ??te bunun için biz ya?am? sizde unuttuk.  Sizden sonra her ?ey eksik do?maya ba?lad?.  Yar?m büyüyor her ?ey...

Sesimiz-solu?umuz bile ba?ka ?ekle büründü. Biz o gün bugündür hep çocuk dü?lerimize as?l? kald?k.
Yurtsuzlu?umuzun ac?s? genzimizi yak?nca önce sizi anar, sonra a?lar?z yitikli?imize. Önce bo?ulur sonra soluklan?r?z... Öyle bir hal ald? ki Keko, ölümün mültecileri olup ç?kt?k.  Bize dü?en pay bu oldu Keko:  Yokluk, yoksunluk... Duvar diplerinde unutulmu?luk...
Sana ke?ke ?st?raba, ac?ya, ayr?l??a gözya??na bula?mam?? bir cümle, sadece bir cümle yazabilseydim. Ama yok;...  Her ?ey her gün biraz daha tükeniyor.  Bir tükenmeyen; ölümler ve cehennemi ayr?l?klard?r... Birde benim sana olan özlemim. 
Umudu, beklentisi olmayan bir özlem....

Bu dünya art?k o dünya de?il. O b?rak?p gitti?in dünyaya da bir ?eyler oldu. Sanki birileri o dünyan?n ruhunu çekip ald?; al?p att? uçurumlara, kara deliklere, dipsiz kuyulara.... 

O zamanlar çiçekleri sulamasayd?n da büyürdü. ?imdilerde çiçekleri sulansa da büyümüyor. Tohumu filizlenmiyor. Her ?eyde bir hazan tad? var.  Daha tohumken çürüyor çok ?ey. O zaman herkes, her ?ey sadece kendisiydi. Ya ?imdi?  Belki de hiç anlatmamal? her ?eyin nas?l tad?n? kaç?rd???n?. Gökyüzü mavili?ini, yeryüzü ye?illi?ini nas?l yitirdi?ini... ?nsanlar insanl?klar?n?... Yaa, Keko; hiç bilmemeli, görmemelisin belki de.

Art?k çocukluklar?n? ya?am?yor kimse. Herkes do?duktan sonra hemen büyüyor, insanlar çabuk kirleniyor... Dedim ya her?ey asl?n? yitirdi Bager. Otlar, çiçekler bile eski sadeli?inde de?il.  Süt bile eski tad?nda de?il...
Dostluklar, arkada?l?klar yoku? a?a?? gidiyor. Karde?likler bile unutuldu. Daha unutulan çok ?ey var. Sana güzel ?eyler anlatam?yorum biliyorum.

Bu kadar rengini yitiren bir dünya da soluklan?rken ben, dokunulmam?? ?afaklardan, taze baharlardan, o mavi gölün güne?le sevi?inden, sevda sözlerinden nas?l söz edebilirim ki.  Bir de ömrümü pençesine alan bir tutsakl?k önümde, arkamda durmu?ken...
Evet ya Keko, maviyi söyleyen o özgürlük ?imdi ömrüm kadar ötem de duruyor... Karay? söyleyen esaret i?te dört yan?mda... Senden sonra oldu hepsi.

Kald? ki ben senden sonra ya?amad?m m?? Hala yan?t?n? veremedi?im tek sorudur.
Senle birlikte ölen miyim yoksa ard?ndan kalan  m?y?m çözemedim.

Çekip ald? seni i?te Temmuzun can yakan bir gecesi. Bak i?te temmuz yine ç?ka geldi. Oysa temmuza demi?tim; o kanl? yüzünle kar??ma ç?kma...  Her y?l dönümün de beni yeniden temmuz s?ca??nda yakars?n demi?tim.

Temmuz s?cak, Kekê min kanayan yaras? kora dönü?tü.

O ölüm utanmazl???yla nas?l ç?ka geldi temmuza, o ölüm yüzsüzlü?üyle nas?l alabildi o kadife tenli delikanl?y?? ...

Zaman sömürdü hepimizi Bager.  Hepimizi çok fazla büyüttü sanki...

15 y?l geçti ama hep ayn? tazelikte koruyorum seni kendimde.

Yurt gibi, yàr gibi, hayat gibi...
Yar?m kalan ömrüne as?l?p kalm???m...
Bir gözüm oyuk, bir yan?m yan?k.
Belki yurduma benzerim bir gün.  Çünkü o zaman daha çok ben sen olurum...

Gülazer Ak?n