...SİS ve AŞK

Sis; dağ başlarını sever, aşk; yüreğin derinliklerini.
 
Sis; kimsenin ulaşamayacağı doruklarda kalmayı yeğler, aşk; kimsenin dokunamayacağı, kirletemeyeceği yürekleri arar...
 
Sis; bir esintide, rüzgarda veya sıcak bir güneşte kaybolur gider, Aşk; yalanı, kirlenmeyi, bencilliği, sahtekarlık kabul etmez, böyle başlayan insanlar kirletir, boğar, biter...  
 
Sis; yalanla gerçek arasında yaşamak gibidir, hem var hem yok. Görebilenler için gerçek, göremiyenler için yalandır. Aşk; hissedenler için yakıcı, büyük bir heyecan, her şeyin merkezinde olandır, hissetmeyenler için ise anlamsızdır.
 
Sise dokunamasın, tutamasın, sadece hissedebilirsin. Aşkta öyle, dokunamasın, tutamasın, ancak hissedebilirsin.
 
Sis ve aşk; bir elmanın iki yarısı gibidir. Sis doğanın gerçeği, aşksa insanların. Doğada yalan yoktur, çıkar da... insanda vardır. O nedenle sis doğada hiç kaybolmaz aşk ise çabuk tükenendir...
 
Sis; doğanın görmek istediği herhangi bir resmi bir yere düşürmesi değildir, aşk; insanların karşısındakinin üstüne düşürmek istediği resimlerin bileşkesidir.
 
Sis; doğada hep aynıdır, aşk herkes için değişir.
 
Aşk; kimine göre bir gülüş, bir bakış, bir duruş, kimine göre gözlerinde biten cennettir. Ondan daha güzel, ondan daha iyi, ondan daha mükemmeli yoktur.
 
Kimine göre, sadece uzakta, bir gülüşmede, bakışta, bir ayna yansımasında veya yanında geçerken ki anlamlı davranışların yarattığı sarhoş edici mutluluktur, kimine göre sınır tanımaz bir birliktelikle ifade eder aşk... her gün bir eğlence yerinde, barda, gecelerde...
 
Aşk; esasen görmek istediklerinin resmini karşındakinin üstüne düşürmektir. Her şey karşıdakinde mevcut olduğuna göre, ulaşmak için ne gerekiyorsa onu yaparsın. Ta ki, ulaşıncaya kadar. ulaştığın an, dağ başındaki sisin ani bir rüzgara yakalanması gibidir, tılsımı bozuluyor ve sonra üstüne düşürdüğün resimler bir bir kalkıyor... sen ve o çıplak kalıyorsunuz. Başlıyor bu sefer beğenmemezlik... esasen aynı kişidir değişen hiç bir şey yok, tek değişen senin ona ulaşmandır.
 
Aşkı anlamak istiyorsanız, çırılçıplakken aynada gözlerinizle karşılaşın. Gözlerinizin nasıl baktığını anlamaya çalışın. Hepimiz aynada sadece görüntümüze bakarız, nasılım diye? Güzel/Yakışıklı mıyım diye!  ama gözlerimizin nasıl baktığının farkında bile değiliz. Geçin aynanın karşısına ve sadece gözlerinizin nasıl baktığını anlamaya çalışın. Göreceksiniz gözleriniz bir sevgiye, aşka, dosta, çocuğa nasıl baktığını. Sonra aşık olduğunu düşündüğün kişinin üzerine düşürmek istediğiniz resimleri göreceksin. İşte o zaman aşkı da anlayacaksınız...
 
Aşk; bulutsuz bir temmuz gecesinde, Karaca dağda gökyüzüne baktığında, bir işleme gibi duran yıldızlar gibidir, yüreğinizde aslı duran. Nasıl ki yıldızlara dokunamaz, kirletemezseniz, aşkı da  öyle tutun... dokunmayın...
 
Siz hiç yaşayan bir aşk gördünüz mü? Çünkü aşk ulaşamadığın yerde yeşerendir. İnsanların tabiatında vardır, sadece kirletirler ve aşk kirlilik kabul etmez...
 
Bütün bunlara rağmen ben bilirim herkesin bir Gece Karası Gözlüsü var, bir de sevgilisi. Herkes bir şekilde kendini, duyguların sarhoş eden yanına bırakır bir zaman. Bazen de anlamsızlaşan bir yaşamın pençesinde savrulur durur.  

Ben bilirim herkesin bir aşkı, bir sevgilisi, sevdası vardır, bir de acıyan yanı. Hani, kasıklarında yukarıya doğru bir sancı tutar ya, bütün bedenin sıtmaya yakalanmış gibi titrer ya, işte zaman zaman herkes sığınmak istiyor öylesi bir acıya.

Sonra hiç olmadık bir zamanda ararsın, ulaşmak dokunmak istersin ama o belki gelir kirpiklerin ucuna donakalır. Ağlayamasın, kırpamasın gözlerini, düşer yanaklarında, kaybolur...

Ben bilirim, herkesin bir Gece Gözlüsü vardır, benim de... Kimi zaman bir gülüşte saklıdır, kimi zaman bir bakışta, kimi zaman ise bir kelimenin tılsımında... bilemez miyim!
 
Sis ve Aşk, iki ayır şey ama bir elmanın yarısı gibidirler; hem gerçek hem yalan...
 
Sise dokunamasın, hissedersin, aşkta öyle, yaşarsın... ikisininde tadı dokusu aynıdır hem gerçek hem yalan.

sherifkaplan@hotmail.com