Kürdistan; yeryüzünün ilk tanrısı olan Hanok’un ülkesi. Hanok; yeryüzünün cenneti olarak tanımlıyor ve diyor ki, “Yaradan, öbür dünyada insanların ruhlarının gideceği yeri görmeleri için benzer bir parçasını yeryüzünde yaratı. Ama kötü ruh tanrısı, tufanlı bir günde gökyüzünde kötü ruhları göndererek sularında yıkanmasını sağladı, o sularla yıkanan hamile kadınların doğurduğu çocuklar çifte ruhlu oldular, kötü ve iyi ruh. İlk kez insanlar kötü ruhla tanışmış oldular...”

O gündür bu gündür Kürdistan sürekli bir savaş alanı, bir acılar ülkesi olarak varlığını sürdürüyor. Kötü ruhlar ile iyi ruhlar arasında sürekli bir savaştır sürüp gidiyor. Kürd halkına iyilik tanrısının ruhu egemen olduğunda, kimseye bir kötülük düşünemiyor, kendisini öldürenlere bile “kardeşlik” elini uzatıyor. Ama bilmiyor ki, kötülük tanrısının egemen olduğu kötü ruhlar kardeşlikten anlamazlar.

Kürdistan’a Sahip Çıkma Sorumluluğu

Kürdistan, ister sınırları belli olsun ister olmasın, ister özgür ister egemenlik altında olsun, bir ülkedir ve herkesin sahip çıkma sorumluluğu vardır.

Kürd halkı, o noktada hiç bir fedakarlıkta kaçınmadı ve üstüne düşen görevi fazlası ile yerine getirdiğini düşünüyorum. Esas sorun Kürd halkına önderlik yapanlardandır. Bakınız, dünyanın neresinde olursa olsun, bir ülkenin sınırları başka bir ülke tarafında işgale uğrarsa, o ülkenin sahipleri ölümüne buna karşı çıkarlar. Belki güçleri yetmeyebilir ama karşısında durular.

İşgalci Türk güçlerin Güney Kürdistan’a girmesinden sonra ki, liderlerimiz olduğunu söyleyenlerin tutum ve  açıklamalarını içime sindiremiyorum ve esefle karşılıyorum.

Ne demek “biz karışmayız PKK ile Türk devleti arasındaki savaşa.” Peki bu savaş nerde oluyor veya kime karşı oluyor da sen karışmıyorsun. Orası senin ülken ve birileri gelip orayı işgal ediyorsa buna nasıl tahammül edebilirsin. Orası senin egemenliğinde, sessiz kalamasın. Kürdistan uğrunda ölenlerin kemikleri sızlar.

Kürd halkının seçkin, yiğit evlatları, Gerillası, bütün modern ölüm makinelerine karşı kahramanca gerekenleri yapıyor ve hiç bir koşulluda işgali kabul etmiyor. Her güç işgalcilere karşı aynı tutum içinde olmak zorundadır. Ordaki halkın tutumu, Türk tankların kışlalarında çıkmalarına izin vermemeleri, kendi bedenlerini siper etmeleri, işgalcilere iyi bir dersti. Esasen liderlerin yapması gereken bir tavırdır.  

ABD Güneyli güçleri gözde çıkardığı besbelli. O halde hala orda umut beklemenin bir anlamı yok. Eğer Gerilla gereken cevabı vermese, öyle anlaşılıyor ki, TC kalıcılaşmak için orda ve bu noktada da ABD ile bir mutabakat sağlanmış görünüyor. Yani yine başkasınınsın atı ile gidilecek yol o kadarmış!

Türk kalemşorlarında ve devletin sahibi Genelkurmay ile ilişki de olanlar esas meramlarını seslendirmeye başladılar. İşgalci tutumları net. Eğer işler istenilen gibi giderse, bölgeyi ABD Türklere bırakabilir.

Türkler zaman zaman giriş çıkışlar yapacaklar. Ama orda kalıcılaşmanın yollarını arayacaklar. Bugünkü Kürd liderlerin tutumu tamda onların istediği gibidir. Neme lazımcılık, benim örgütte olmayanın bende değildir mantığı...    

Karınca, yuvasının ağzını kapatan bir damla suyu görünce, sadece o engeli nasıl aşacağının yolunu arar, başka bir şey düşünmez.  Kürt liderlerde sorunlar karşısında sadece engeli nasıl atlatacağının yolunu arayamaz, olabilecekleri ve olma ihtimali olan her şeyi göz önüne alarak tavır belirlemek zorundadır. 

Sonucu ne olursa olsun, Türk işgaline karşı durmak zorundadırlar.

Şu bizim legal alanda politika yapanların tutumları da Kürd halkının sabrını taşımış durumda. Sanki görmüyorlar, adamlar öldürmek için ne gerekiyorsa yapıyorlar. Daha senin öyle ürkek politik duruşunun manası ne? “demokrasi, kardeşlik, birlikte yaşama” nedir bunların anlamı? Nasıl olacak. Hiç bunları söylerken, öldürülen Gerillaya sordun mu? Çünkü o yarattı bugünkü Kürdlüğü. O öldürülürken böyle bir şey düşünmediğini herkes biliyor.

Ülkenin her alanı işgal edilmek isteniyor. Biraz daha sorumluluk sahibi, biraz daha sorumlu davranmak zorundasınız.

sherifkaplan@hotmail.com