Dur, Sen Ağlama Çocuk!..

Dur, sen ağlama çocuk, hala bu vahşi yaratıklarla “kardeşliği” dayatmaya dili varanlar, isteyenler sana baksın utansın, ağlasın.
 
Dur, sen ağlama çocuk, biliyorum gül yanaklarını ıslatan o iri gözyaşlarının sebebini, yüreğini bıçak gibi kesen acıdan değildir , çaresizliğindendir. Vahşi yaratıkların ellinde biçare bir şekilde seni nelerin beklediğini daha o yaşta anladığındandır 
Dur, Sen Ağlama Çocuk!.. / Şerif Kaplan 

Dur, sen ağlama çocuk, düşürme o gül yanaklarını iri taneli gözyaşlarını. Dur, insanlık biraz utansın, insanlar boyunları bükük dolaşsın.
 
Dur, sen ağlama çocuk, düşürme o gül yanaklarına o iri taneli gözyaşlarını, incitirsin. Bırak kelli felli, hani şöyle ahım şahımlı “demokrat” geçinenler ağlasın, senin yerine.
 
Dur, sen ağlama çocuk, bırak senin yerine Türk hayranı “Beyaz Kürdler” utansın, utansın ki, onlar senin yerine ağlasın. Hani Türk devletinin hayranı olan Kürdler var ya, kravatlı, elleri çantalı, lüks otel lobilerinde kahvaltı yapan, demagojide mangalda kül bırakmayan, kendisi dışında herkesin yanlış yaptığını söyleyen Beyaz Kürdler utansın, ağlasın.
 
Dur, sen ağlama çocuk, o gözyaşlarını görmeyen ama adına “politika” yapanlar utansın, ağlasın.
 
Dur, sen ağlama çocuk, “milliyetçi” geçinen Kürdler sana baksın utansın, ağlasın. Napalmın bilemem hangi köyünde yaşayan bir solcunun yaptıklarını harfiyen bilen, Filistin’de İsrail bombalarına karşı durmadan haykıran “enternasyonal” geçinen Kürd sana baksın utansın, ağlasın.
 
Dur, sen ağlama çocuk, senin yerine “Allah” adına yola çıkan Müslümanlar utansın, onlar ağlasın. O zulmü görmeyip hala “Müslümanlık” adına politika yapan zalimlere oy verenler utansın, onlar ağlasın.

Dur, sen ağlama çocuk, “devletin şeffaf, demokrat, insan haklarına saygılı” olduğunu söyleyen aşağılık mahluklar utansın, ağlasın.

Dur, sen ağlama çocuk, daha yeni terleyen bıyıklarını ıslatmasın o iri gözyaşların. Kolunu arkanda vahşi bir yaratık gibi büken o mahluklar sana bakısın utansın, ağlasın.
 
Dur, sen ağlama çocuk, “büyük” Türk basını ve onun kalemşörleri sana baksın utansın, ağlasın.
 
Dur, sen ağlama çocuk, insan hakları savunucuları, solcular, demokratlar, dünya sana baksın utansın, onlar ağlasın.
 
Dur, sen ağlama çocuk, hala bu vahşi yaratıklarla “kardeşliği” dayatmaya dili varanlar, isteyenler sana baksın utansın, ağlasın.
 
Dur, sen ağlama çocuk, biliyorum gül yanaklarını ıslatan o iri gözyaşlarının sebebini, yüreğini bıçak gibi kesen acıdan değildir , çaresizliğindendir. Vahşi yaratıkların ellinde biçare bir şekilde seni nelerin beklediğini daha o yaşta anladığındandır.
 
Dur, sen ağlama be çocuk, görüyorum ayağında “emanet” gibi duran ayakkabılarını, ya babanın veya ağabeyinin, ayağındaki duruşlarından bellidir, onlara baksın insanlar utansın,  üstündeki ceketine baksın utansın, ağlasın.
 
Dur, sen ağlama çocuk, biliyorum sen kendine ağlamıyorsun, zalimlerin zulmünü göremeyenlere ağlıyorsun, zavallılara.
 
Dur, sen ağlama çocuk, biliyorum elinde alınan oyuncağına, düşlerinde oynadığın topunu ellerinde aldıkları için ağlamıyorsun, senin gibi savaş ve şiddet ortamında, polis ve askeriyenin silahların gölgesinde ve onların zulmü altında büyüyen ve büyüyecek çocukların geleceğine ağlıyorsun. 
 
Dur, sen ağlama çocuk, biraz vicdanı olan herkes sana baksın, bakabiliyorlarsa gözbebeklerinin anlattıkları şeylere, unutabiliyorlarsa yataklarında uzanırlarken bakışlarını, baksınlar, utansınlar, yerine biraz ağlasın.
 
Dur, sen ağlama çocuk, Hakkari’ye düşürdüğün her damla gözyaşında insanlık ölecek. Vicdanı olan herkesin yüreğini bıçak gibi kesecek.
 
Ağlama çocuk, elbet bir gün o zulüm bitecek, belki otuzunda hiç olmayan çocukluk oyuncakların olacak, top peşinde koşacaksın şimdiki akranların gibi... 
 
Dur, sen ağlama çocuk, gözyaşlarında kendimi gördüm, sende bir yaş küçüklük halimi, ilk o vahşi yaratıkların pençesi ile tanıştığım anı. Kolumu kırmamışlardı senin gibi ama işkenceden dolayı ayak bileklerime giren Kürtçükleri hatırladım, o yüzden biliyorum gözyaşlarını çocuk.
 
Dur, sen ağlama çocuk diyorum ama biliyorum ki ağlıyorsun. Ağla ağlayabildiğin kadar, insanlık için, onurun ve gururun için...
    

sherifkaplan@hotmail. com