DEMOKRASİ

DEMOKRASİ/Dr.Yusuf Gökelma-Psikiyatirist-Psikoterapist

(Beyin, savcı, avukat, hâkim)

İnsan suçlandığı zaman, beyin bu suçlamayı yumuşatarak algılar, müdafaasını işine geldiği gibi yapar, kendini suçsuz çıkarmaya çalışır. Bu arada suçu başkasına yüklemeye yönelir.

Bir mayıslarda polisler, idareciler, işçi ve emekçilere çok kötü davrandılar, diye suçlandılar: Polis veya görevli ise bu suçlamayı kendisine şöyle yöneltir:

İnsanlara biraz sert davranmışız

Böyle müdafaa eder:

‘ Ben görevimi yaptım, bana böyle emir verildi’

Karar ise şudur:

‘ Görev yapmak, suç değildir’

Suçu yöneltir:

İşçilerde öyle hareket edip, bağırıp çağırma ve kanuna karşı gelmeselerdi. Beni mecbur etmeselerdi. Esas suçlu onlardır. Onlar ancak böyle dayakla yola gelirler.

‘ Suçu kimse sahiplenmez’
‘ Hem suçlu, hem de güçlü’ sözleri’ beyinin bu yapısını gösterir.

Başkalarının suçlamasını insanlar kabul etmez, etmek de çok zorlanır, Çünkü kendi kendini cezalandırmayı istemez.

Beyin kendine ve bedenine gelen tehlikelere karşı, gelen bilgileri algılar, değerlendirir, ona karşı tedbirler alır. Bu tedbirler hemen gerekebilir veya ileriye dönük hazırlanabilirler. Yani beyin harekât planları yapar.

Beyinin programında kendi kendini cezalandırmak yoktur ( Bazı mazoşist karakterler ve kişiler hariç)

Onun için suçlamalar da beyin için tehlike addedilir ve hemen yumuşatılmaya, cevaplandırmaya ve gerekirse ( ki genellikle bu ihtiyaç vardır) karşı suçlamaya, hatta saldırıya geçilebilir.

Vurucu asker, polis ve komando eğitimlerinde beyinin bu yapısı deneyli komutanlar tarafından kullanılır.

Eğitimi alan zorluklar altında bırakılır, yeterli değil diye azarlanır, aşağılanır, suçlanır. Bu kişi suçlamaları azaltır, müdafaa eder, kendini suçsuz bulur. O elinden geleni yapıyordur. Ama bunu amirine söyleyemez. İçinde suçlamalar gelişir. Korkudan, gücü yetmeyeceğini bildiğinden, inandırıldığından beyni öyle terbiye aldığından, yani programlandığından suçlamayı düşman gösterilen kişilere, gruplara yöneltir ve gittikçe artan bir kin duyar. İntikam hissi beyinde gelişir. Acıma duygusu hemen hemen kaybolur.

Karşıdaki grup veya kişi onun için bir tehlikedir ve onu yok etmesi gerekir. Ve gerekeni yapmaya çalışır. Gözünü kırpmadan vurur, ezer öldürür.

Ondan sonra suçluluk duygusunu bile duymaz. Bu olayda kendisi suçlanmadan, suçluya bulmuş, ceza kararı almış ve bu kararın gerekçesini de beyinde yapmıştır.

Gerekçe:

Düşman, tehlike ( devletin selameti)

Çok gelişmiş, olgunlaşmış kişilerde, beyinin yapısında olan alturiusmus (başkalarına yardım, eşit görme, kendi kadar başkalarını da düşünmek) duygusu gelişmiştir. Yalnız bu yardım, lafta eşitlik ve sadaka değildir.

Bu tür kişiler yapılan araştırmalara göre insanlar arasında yüzde beş’e bile ulaşmazlar.

Çünkü beyinin suçlanmayı tehlike görür, kendi kendisini suçlamakta zorlanır. Kendi kendinin avukatı ve hâkimidir. Nalıncı keseri gibi, hep kendi tarafına yontar. Suçlandığı an da ise başka savcıyı kabul etmez kendisi suçlamayı yumuşatmak amacı savcılığı ile üstlenir.

Bir mayıstaki görevli polisler bu şekilde yetiştirilmiş, görevlerine gergin bir şekilde bekletilmişlerdir. Artık bir düşman gereklidir.

Emek için ortaya çıkan işçiler bulunmaz bir fırsattır. Çünkü bağırmaktan başka bir şey yapmazlar. Hele içlerinden biri polise bağırır ise, taş atarsa, polis bu olaya hemen atlar.

Hırsını alır, kinini kusar,
Görev yapılmıştır.
Vatan kurtarılmıştır.
Beyin tehlikeyi yok etmiştir.

 dr.yg.gokelma@gmx.de