Ceylanlar Ürkek Olur

Yüreğimde kanayan tomurcuk bir gülsün
Kalbimin ta derinliklerinde mahpussun
Zaman beyhude zaman yürek sızısı yoksun
Fırat nehri hüzün akıyor bu gün
Ve sen ateş yumağı olmuşsun
Onurlu geleceğin yürek işçisi yani
Sonu gelmez patikaların ürkek ceylanı
Ve sen kadim toprakların dağ çiçeği
Gidişin yok olmak değil varlığın ta kendisi

Senin sevdan bizimkinden öte ve yüce meralim
Biz senin o masum bakışlarını küçücük ellerini sevdik
Sen halkını dağları sevdin
Kadim toprakların kızı oldun
Biz ismini andık durduk
Sen aşkını şengal dağlarına yazdın
Biz sana ağıtlar yaktık
Sen yitik topraklarda ‘çav bella’yı söyledin
Sen de böyle çekip gider miydin söylesene

Tam on bir yıl oldu sarı çiçeğim
Hâlâ o kadar sıcak ve o kadar yakınsınki
Uzansam dokunur muyum yalnızlığına
Bir kez olsun rüzgar olup fısıldar mısın o şarkını
İsmini her andığımda titrek bir mum alevine çalar bedenim
Hasretin hep rengarenk bir bahar çiçeği gibi tütüyor
Hiç mevsim değiştirmedin bahar kokun hiç dinmedi hasretinde
Hiç kurumadın sararmadın kırılmadın

Annen seni kar beyazı gelinlikle görmüş düşünde
Etrafını saran ceylanları mor sümbüllerle besliyormuşsun
Sonra aniden kayboluvermişler
Ceylanlar ürkektir kadife bakışlım
Zalimleri haber vermişler sana
Sen ise dim dik durmuşsun boyun eğmek yok demişsin
Kurşunlara bile kadife bakışlar fırlatmışsın
Dudaklarında gülücüklerle özgürlüğe koşmuşsun meralim
Kahpe kurşunlara hedef olmuş kar beyazı gelinliğin
Sonra bir tutam ışık olup yıldızlara karışmışsın
İnsan ürperiyor büyüklüğün karşısnında
Sen de böyle çekip gider miydin söylesene

Kır çiçekleri üşümez dedim annene merak etme
Onun senin gibi ceylanları var şimdi onlarla yaşatıyor seni
Özgürlük sevdalısı kalbine hüzün düşmesin
On bir yıl önce sonsuzluğa atan kalbin susmasın  kır çiçeği

Bana hiç anlatmadın
Hani o kirpik altından gölüşlerin vardı ya
Bir de zülüflerini yana savurup
Boynunu yana büküp içten bakışların değişmedi değil mi
Zülüflerin hâlâ boynundan sarkıyor mu
Güneş sarısı saçların zarif bedenini sarıyor mu
Utangaç ve titrek bakışalrına kara topraklar düşmedi değil mi
Sana kucak açan yüce dağlar incitmedi ya
Sen de böyle çekip gider miydin söylesene

Engin dağların mağrur sırdaşı
Tanrıçaların mistik anlatıcısı
Avaşine renk veren berrak yüreğini
Yalçın dağlara sığmayan asi ruhunu
Rubailere sığdırmak mümkün mü
Seni sineye çekmek mümkün mü
Sana layık olamadık meralim
Serhad’ın kardelen ruhlu Rojdası
Sana layık olamadık
Sen de böyle çekip gider miydin söylesene

Annenle aynı kaderi paylaşan Nuray Şen, ne de güzel söylemişti:
‘Bu dizeler yüreğimin sadece kelimelere akabilen yanıdır
Diğer yanı açık bir yaradır ki, kanamaya devam etmekte…’

Anadolu ve Mezopotamya topraklarının yüreği yanık gerilla ve asker analarına ithaf olunur...

08 haziran 2008
gunduz91sbglutece@yahoo.fr