Durdurun Bu Vahseti!

Toplumları oluşturan tek tek bireylerdir. Tek tek bireylerin özgürlükleri o toplumun toplam özgürlüklerini oluşturur.

Devletler, sistemler ve ideolojilerin tek tek bireylere bakış açıları, yaklaşımları ve kişi haklarına saygı, o devlet, sistem veya ideolojinin ne kadar özgürlükçü olduğunu, insan haklarını savunup savunmadığının ölçütüdür.

Bir devlet kendisine karşı en acımasız yöntemler kullanan bir “terörist”i bile insan olmaktan kaynaklanan haklarını korumak zorundadır. Adalete teslim eder ve gereken ne ise yapılır.

Son dönemlerde devletin Kürdlere yönelik sınır tanımayan uygulamaları ve imha planı her geçen gün biraz daha vahim bir boyuta ulaşıyor. Öyle ki sanırım koşullar uygun olsaydı Hitlere rahmet okutulacak uygulamalara başvurulardı. Devletin Kürdlere olan öfkesi kimi zaman kameralar karşısında kol kırma şeklinde, kimi zaman da karakollarda sıcak su ile haşlayacak kadar vahşi bir noktaya gelmiş durumda. Küçücük yaştaki çocuklara insanın aklının almayacağı kadar ağır işkenceler yapılıyor. Bu vahşetler insanların beyninde büyük tahribatlar bırakıyorlar.

Bu ne vahşilik, vahşet?
Bu ne aymazlık, vicdansızlık?
Bu ne gözü dönmüşlük, canavarlık?
Hiç mi insanlıkta nasibinizi almadınız? Hiç mi çevrenizde çocuk yok, görmediniz, birlikte yaşamadınız?

O çocuklar daha sokakta bilye oynayacak yaştalar. Onlar daha uçurtma uçuracak yaştalar.
Bakmayın hayatın omuzlarına yüklediği ağır sorumluluklara.
Bakmayın açlığın kapıya dayanmasında kaynaklı çalışıyor olduklarına. Daha çok taze yürekleri, elleri, gözleri...

Çekin o kanlı ve kirli ellerinizi o çocukların üstünde.
Bırakın o sadist duygularınızı çocuklar üzerinde tatmin etmeyi?
Hangi “anne” sizi büyüttü? Nasıl bir süt verdi size? Bakabiliyor musunuz annenizin gözlerine. Geceleri uyuyabiliyor musunuz?
Hiç mi insanlık adına bir gen düşmedi bedeninize?

Nerede bu insanlık, insan vicdanı? Nerede insan hakları savunucuları? Daha kaç çocuğun hayatı caniler tarafında böyle parçalanmasına göz yumacaksınız? Yada o an kısa bir basın açıklaması veya kınaması ile vicdanınızı mı rahatlatacaksınız?
Nerede şu tanrılar? Neden suskunlar?

Ya inananlar? Neden herkes suskun? Neden kimsede hiç bir tepki yok.
Van’da bir çocuk o. Termosunda olan çaydır. Akranları gibi sokaklarda oyun oynaması gerekirken, hayatın kendisine dayattığı ağır sorumluluğun bilinci ile, eve bir kaç kuruş para götürmek amacı ile çay satıyor. Sattığı bomba değil. Kim size ihbar etti, çay yerine “bomba” sattığını. Sizde bahane edip karakola götürdünüz, sonra o sıcak çay ile yüzünü haşladınız. Bu nasıl bir zalimlik? Bu nasıl bir kin?

Başbakan “Allah” adı ile her işe başlıyor, bu mu Allahın istediği?

Türk Genelkurmay başkanı “terör”den bahsediyor, hangi terör. Kim terör yapıyor? Öncellikle şu vahşeti durdurun. Sen bu yaşta bir çocuğa bu muameleyi devlet adına yaparsan, nasıl “vatandaşım” diyerek onlardan birlikte yaşamalarını beklersin? Kim o çocuğun yıkılan dünyasını geri verebilecek, kim ondan barışık olmasını bekleyebilir.

En çok da şu kafalarını kuma gömen “ütopik” Kürd aydın ve siyasetçilerine kızıyorum. Bu sistemde medet ummanlar, bir noktada birlikte yaşama koşullarını dayatanlar, halkı kendi “ütopik” hayalleri peşinde koşturanlar, bunları görüyorlar mı acaba?

Kimse bu olayları “münferit” olaylar olarak algılamamalı veya “kendini bilmez, sınırları aşan” birinin işi olarak görmemeli. Bir devletin, sistemin ne olduğunu anlamak, tek tek bireylere bakışı ile tanıyabilirsiniz. Orada o küçücük çocuklara yapılanlar şahsında Kürd halkına uygulanmak istenendir.

Bunlar şanslı olanlardır ki bir şekilde kamuoyuna yansıyor. Kim bilir daha ne kadar benzer olaylar vardır kimsenin haberinin olmadığı. Bu bir sistematik uygulamadır. Tek kelime ile devletin Kürde olan “düşmanlığıdır.”