İNCİTMESİN SENİ YAZDIKLARIM/FİGEN KEPENEK

Aşkın en lanetli en cüzamlı halini yaşadım. İhanet kıyılarından geçtim, çarmıha gerilmiş bedenim yalvarır Tanrı’ya “Tanrım beni neden terk ettin “der. Ses olur çığlık olur yalvarır Tanrı’ya beni neden terk ettin… Hayat gizemli kahkahalarla yaşatır cüzam aşkını. Lanetlidir, tüm ömür yitirmiştir en kıymetlisini… Özgürlüğünü, mutluluğunu, huzurunu yitirmiştir. Azrail’le baş edememiştir bu ömür, elinden alınmıştır en kıymetlisi.

Beden soğuk ve sislidir. Feryat Figan eyler… Feryat figan… Feryat…

İncitmesin seni yazdıklarım

Teninde kaoslar açmasın

İncitmesin seni yazdıklarım

Teninde kapanmayan yaralar açmasın

Şimdi ise çıldırmış bir şairin son dizelerisin. Kırmızı bir gecenin sarhoşluğunda sarf edilir bütün bir hayat. Bitmiştir son nefesin.

Sadece gözlerini kaparsın gecenin gizeminde bir yudum şarapla sarhoş olursun. Uğruna can verdiğin parçalanmış ülkeni hayal edersin.

Hayat anlamsız bir resmi törenle önünden geçer. Cesurca savaşmanın ve onurluca ölmenin o tuhaf tadını alırsın. Kadınlar, çocuklar ve mutlu insanlar için.

Ama ölüm… Ölüm işte…

Her şey çoktan bir hiç olmuştur, lezzetini tatmadan işte akıp gitti. Biliyorum bendeki senide aldın lakin bir bende yok. Sen gittin ben bittim.

 Ne olur, ne olur

 İncitmesin seni yazdıklarım

 Teninde kaoslar açmasın

İncitmesin seni yazdıklarım

Teninde kapanmayan yaralar açmasın

Kelimelerimi çoktan yitirdim. Ne bir sen ne de bir ben yaratabilir kelimelerim. Bin yıllık ömrüm var Zira var olmanın çekiciliğini tadamadım. Hayat bana hep yabancı kaldı, hep benden kaçtı, elimi uzattım sırtını döndü. Ama sen ama sen hep yanımdaydın. Ömür uzun hayat çok kısa Çıkmaz bir sokakta doğmuştum belki de bir dört duvarın kör karanlığının en kör yerinde. Sadece benim sesim ve bir ben vardı.

Ama sen hep vardın , belki de Adem ve Havva ‘dan önce,bilmiyorum.Binlerce yıldır bu topraklarda hüküm süren üvey evlat olan halkım kadar eskisin.

 Onun güneşi gibi sıcak

Onun kadar eşsiz

Bilmelisin seni yüreğimde ki yetim kalmış halkım kadar sevdim. Aşkın en lanetli halini yaşadım. Benim olmayan bir şeye hep ait oldum…

FİGEN KEPENEK