İstanbul’dan Kerkük’e Ergenekon

İstanbul Güngören’de sivilleri hedef alan bombalı saldırının hemen ardından, Kerkük’te de sivilleri hedef alan intihar saldırısı yapıldı. Eş zamanlı olarak gerçekleştirilen bombalı saldırılar sonucu İstanbul’da 18, Kerkük’te ise 22 kişi hayatını kaybederken, her iki kentte toplam 270 kişi de yaralandı.

İstanbul saldırısında daha deliller bile toplanmamışken, ortada henüz bir şüpheli yokken ve herhangi bir örgüt bu saldırıyı üstlenmemişken sahneye ilk olarak Ergenekon’un avukatlığına soyunan CHP Genel Başkanı Deniz Baykal çıktı. Vahşi saldırıyı haber alır almaz telaş içinde İstanbul’a giden Baykal, saldırıyı PKK’nin yaptığını söyleyip, halkı sokağa çıkmaya çağırdı.
Baykal gibi Egemen medya da eylemi PKK’ye yıkmaya çalıştı. PKK sözcülerinin peş peşe yaptıkları açıklamalara da -gerçek failleri gizleme telaşından olsa gerek- kulak veren olmadı.
Türkiye’de Türklerin önemli bir kesimi İstanbul‘daki kanlı saldırıdan PKK’yi sorumlu tutarken ve ısrarla Kürtleri hedef tahtasına oturturken, Kerkük’te de Kürtler saldırıdan Irak Türkmen Cephesi’ni (ITC) sorumlu tuttular. 22 kişinin hayatını kaybettiği saldırıdan sonra Kürtler de

ITC’nin yakasına yapıştılar. ITC büroları ve araçlarını yaktılar.
Olaylar üzerine bir açıklama yapan Ergenekon’un adamı ITC Başkanı Saddettin Ergeç’’Peşmerge Türkmenlere soykırım yapıyor’ dedi ve Birleşmiş Milletleri, ‘güvenliği sağlamaya’ çağırdı. Tabii, ITC’nin merkez binasının basılmasını ve birkaç arabasının yakılmasını onaylamıyorum ama, bu eylemleri ‘soykırım’ olarak niteleyen Ergeç’e de, Türkiye’de Kürtlerin on yıllardır yaşadıkları zulmü hatırlatmak istiyor ve ‘o soykırımsa bu nedir?’ diye sormak istiyorum.Ergeç’in mantığından yola çıkarsak BM’nin öncelikle Şırnak- Diyarbakır hattında güvenliği sağlaması gerekiyor.
Neyse, asıl konu bu değil.

Asıl konu; eş zamanlı saldırılar ve bir merkezden organize edildiği anlaşılan provakasyonlardır. Sezgilerim bana İstanbul ve Kerkük’teki saldırıların aynı merkezin işi olduğunu söylüyor. Yaşanan gelişmeler de buna işaret ediyor. Ergenekon adı verilen yapının içeride ve dışarıda çok yaygın ve etkin bir şekilde örgütlü olduğu biliniyor. Yine bu yapının Güney Kürdistan’da on yıllardır devam ede gelen faaliyetleri ve önemli gücü de bulunuyor. Açıkçası derin devlet, İstanbul ve Kerkük saldırılarıyla kargaşa yaratmak ve Türk-Kürt çatışması üzerinden yeni konseptini uygulamak istiyor.

AKP’nin kapatılması davasının ele alındığı, Ergenekon İddianamesi’nin de geçmişe doğru derinleştirilmesi taleplerinin giderek yükselmeye başladığı bir dönemde bu saldırıların yapılması savaş yanlılarının işine geliyor. Daha doğrusu saldırıların  onların işi olduğu anlaşılıyor.
Baykal ve Ergeç gibi Ergenekon uzantılarının gerginliği tırmandırmaya çalışmaları da kuşkuya yer bırakmayacak bir biçimde derin devlete işaret ediyor. Hedefin gerginliği arttırmak olduğu anlaşılıyor. Ayrıca bu vahşet, bu acımasızlık ve bu gözü karalık sürecin çok çetin geçeceğini de gösteriyor. Bu nedenle duyarlı ve dikkatli olmak, bu kez bu kanlı ve kirli oyunu bozmak gerekiyor.
Herşeyden önce de Türkiye halklarının devrimci ve demokratik birikiminin daha fazla vakit geçirmeden Demokrasi Cephesi’nde biraraya gelmesi gerekiyor. Zira işin şakaya gelir yanı yok. Sistem içi hesaplaşma Kürtlerle topyekün hesaplaşmaya doğru gidiyor.
Bakın, geçen Cuma günü İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi, birçok açıdan yetersiz de olsa Ergenekon İddianamesi’ni kabul etti. Önceki gün de Anayasa Mahkemesi AKP hakkındaki kapatma davasını ele almaya başladı.
Eş zamanlı olarak da İstanbul’da ve Kerkük’te bombalar patlatıldı. Saldırıların ardından da düğmeye basılmışcasına Türkiye’de Kürtlere, Kürdistan’da ise Türkmenlere yönelik cadı kazanları kaynatıldı. Ne olup bittiğini ve sürecin nereye doğru seyrettiğini anlamamız için bence bu kadarı bile yetiyor.

Türkiye’nin Kürt sorununun nitelik değiştirdiğini, bu sorunun Kerkük sorunuyla iç içe geçtiğini ve dolayısıyla da İstanbul’dan Kerkük‘e uzanan hatta ortak bir Türk-Kürt çözümü bulunması gerektiğini yıllardır yazıyorum. Kerkük sorunu çözülmeden PKK sorununun, PKK sorunu çözülmeden de Kerkük sorununun çözülemeyeceğini hep söylüyorum.

Türklerle Kürtlerin ya Edirne‘den Kerkük’e kadar özgürlük ve eşitlik temelinde yeni bir ilişki kuracaklarını, ya da Edirne’den Kerkük’e kadar kanlı bir savaşa tutuşacaklarını, nesnel sürecin böylesi bir tercihi dayattığını ileri sürüyorum.

Anlaşıldığı kadarıyla gerçek Ergenekon savaş peşinde koşuyor. Ergenekon’un sahtesi ya da ‚çöp malzemesi‘ olan kesim Silivri’de yargılanacağı günü bekliyor ancak, devlet içindeki gerçeği de  işini yapmaya devam ediyor.

Birilerinin bize‚demokrasi masalları‘ anlatmasına aldanmayın, kanlı ve karanlık yeni bir süreç daha başlıyor. Ne de olsa militarist sistem adam olacağa ve dikiş tutacağa benzemiyor. Kürt halkının ve Türkiye‘nin başına bu güne kadar açtığı belalar yetmezmiş gibi görünen sistem, başımıza yeni belalar açmaya çalışıyor.

gunayaslan@hotmail.de