301,Kemalizm ve Ergenekon/ Helin Genç

Birçok aydın kimliği,yazar çizer,düşünür insanları 301.maddeye muhalif olmaktan yargıladılar. Herşeyden önce ortak özellik dominant olanla ideolojik olarak ters düşmekti. Kim yoktu ki içlerinde.Hrant Dink,Elif Şafak,Orhan Pamuk,Hasan Cemal,Murat Belge,İlhan Selçuk,İsmet Berkan... Ve daha kimler kimler.. Davası hala sürenler mi dersin,mahkum olup çile dolduranlar mı yoksa beraat edenler mi.Sonuç ne olursa olsun,nedenlerden ötürü çekilen çile hiçte kutsal değildi.Herkes 301.madde değişsin,yumuşatılsın derdindeyken birde Kemalizm ile uğraşmak zorunda kaldık.
Evet,belkide bir öndere saygı duymak,onu yüceltmek yapılacak en doğru davranıştır.Ama Kemalizmi hastalık haline getirenler insanlara Atatürk’ü sevdirmek bir yana,her bakımdan soğuttular.

Yurdum okullarında okuyan her kesimden insan var.Türk olamayan çocuklar her sabah türklük adına and içmek zorundalarmı?
Hadi devlete ait olan okulları bir kenara bırakalım,cemaatlere ait okullarda bile insanlara dayatılan türklük duyguları hiçte hoş olmamakla beraber,asimile etme çabalarının ters tepmesine neden olmuştur.Düşünün ki;Ermenisiniz ve her sabah okulunuzda “Türküm,doğruyum,çalışkanım” demek zorundasınız...  Peki ne kadar mantıklı bir iştir? Yada neye hizmet etmektedir.Ha yani,o çocuklar türküm diye diye türkmü olacaklardı? Kaçtanesi Türk oldu peki? İşte beyinleri mitoz bölünmelere maruz kalmışların hesaba katamadıkları birşey vardı ki; farklılıklara tek düzelik aşılanmaya çalışıldığında yan etki yaptığıydı. Tıpkı grip olunca tansiyon ilacı almak gibi birşey idi bu yapılmak istenen... Erbakan hocanın dediği gibi; “sen Türküm doğruyum çalışkanım dersen,Kürtte derki bende Kürdüm daha doğruyum daha çalışkanım..” katılmamak elde değil.. Aslında ayrımcılığın tohumlarının nerede nasıl atıldığı ortaya çıkıyor.Ayrılık temelde başlıyor... Keşke Atatürk zamanında,temelde ayrımcı  bir söyleme giren “ne mutlu Türküm diyene” cümlesini kullanmak yerine “ne mutlu Türkiyeliyim diyene” deseydi,ozaman ne bir etnik kökene hitap edip yüceltmiş olurdu nede insanları Türklerden uzaklaştırmış.Herkes bu memlekete ait olduğunu hissederdi.Eminim herkes Türkiye için seve seve and içerdi.
Malesef tarih talihsiz söylemlerle dolu...

Gelelim ergenekon kaosuna... Kemalizmi öne sürüp,301i kalkan olarak kullanıp aydınları yargılayanlar bugün yargılanıyorlar... Çok Şükür!!!
Memleketimin emekli apoletleri  ne güzel işlere imza atmış böyle maşallah demeden geçemiyor insan.
Biz toplumun ezilmiş insanları olarak zaten gerçekleri görebilecek kadar yakındaydık.Cani yüzlere baktıkça midemiz bulandı,kanlı ellere dokundukça iğrendik,yakından tanıdık,birçok faili meçhule imza atmış ”vatan kahramanları” sayesinde kan kokusuyla,ölüm korkusuyla büyüdük. Fakat canım yurdumun önüne ne sürülse sorgusuz yiyen,uyuyan güzelleri çok uzaktaydılar.Onlar sadece memleketin kaymağını yediler.Keyiflerine baktılar.
Biz madalyonun öbür yüzünde kanla boğulurken,işkencede haykırırken,iyi olmuş dediler.
Bize destek olmak yerine köstek oldular,umursamadılar... Çığlıklarımızın arasından geçip gittiler.Gece yastığa kafalarını huzurla koydular.. Onlar huzurla yatarken,nice insan öldü nezaretlerde işkencede.Acı içinde,coplanarak,şerefsizce hakaretlere maruz kalıp onurları kırılarak... Nice insan öldü ölüm oruçlarında.Kaçınız vardınız? Kaçınız dönüp kanlı ellere destek olan ellerinizi uzattınız? 
Eleştirmeye her kalktıgımızda,canavar kisvesindeki bu zatları insana benzeterek bizi itip kaktınız.Kısaca üstadım herşekilde yine ezildik.Gerçekleri gördüğümüz için bile olsa...
Son kurbanımızı verdik.Hrantımızı... Umarım bu son olur dedik. Hrantın adı barış olsun,barışa uçan bir güvercin olsun,hadi bu bir fırsat uzatın ellerinizi tertemiz dünyamıza,biz kanlarını temizleriz dedik,ama anlamadınız.Mailler attınız,bir Ermeni öldü Ermeni oldunuz,bir hristiyan öldü hristiyan oldunuz.... gibilerinden alçakça,bölücü,faşistçe,kalleşçe ve kahpece mailler.. O kirli düşüncelerinizi yaydınız hızlıca heryere.Yine kan kokan nefesinizi üzerimize çevirdiniz.İnsanları provake ettiniz,sokağa döktünüz.Sonuç ne oldu? Hepiniz askermi oldunuz? Gidenler geri mi geldi? Nezaman bu memlekette barış adına huzur adına bir güzellik yapılmaya kalkılsa mahfettiniz.Ama şimdi mahfolma sırası sizde.Derin devletin çöküş zamanı.Şükür Ya Rab,aydınlanıyor yolumuz.Gazamız mübarek ola...
Şimdi uyuyan zihinler umarım uyanır ve gerçekleri görmeye başlar.Umarım kanlı ellerini yıkarlar,kan kokan zihniyetlerini değişirler ve Türk olup,doğru olup,çalışkan olmak için değilde insan olmak için and içerler her sabah...

Ve Hrant’a adanmış son satırlarımı yazarak yazıma son vermek istiyorum; Sen rahat uyu Hrantım,birzamanlar seni yargılayanlar şimdi yargılanıyorlar.az kaldı ürkek güvercinim düze çıkmaya az kaldı...

                                                                                                                       Helin GENÇ