Sana ağlama demeyeceğim anam !
Ağla !
Ağla ki biricik oğullarını son bir kez bağrında hissedesin
Ağla anam!
 

Ağla ki küçük kızlarının gelincik kokulu bedenleri  toprağa filizler versin. İnadına.
Ağla anam!
 

Ağla ki küçücük torunlarının yüzlerindeki tomurcuk gülüşleri unutulmasın
Ağla anam! sen ağlamayacaksın da kim ağlıyacak
Senin kıyametini bu dünyada kopardılar. Beklemediler ahireti,  ahri zamanda zebanilere yem olasıcalar.
Ağla anam!
 

Kanı donduran  bu resim karşısında çalışmaktan izi silinmiş avucunu gökkubbeye aç, sırtını kadim mezopotamyanın kana doymamış topraklarına ver.  Zülüflerin arasından esen rüzgara ağıtları fısılda ve Allaha havale et  Allahsızları
 

Oğlullarını, kızlarını, torularını, gelinlerini aldılar elinden.  Yumurcaklarını. 
Koca bir çınarı andıran yorgun bedenin  vahşet karşısında yıkılmasın.  Sen değil, sana bunu reva görenler  yansın
Sen hangisine ağlayacaksın anam!

Koruculuk illetini yuvana musallat eden devlete mi?
Yoksa insanoğlunun içindeki saf çocuğun dönüştüğü canavara mı?
Feryatlarınla arşa yükselen her çığlığın yüreğime dokundu. Sana ağladım anam. Yüreğine, metanetine ve o yorgun ve hayatın izlerini taşıyan mahzun suretine. Seni gördüğümde içimde biriken çağlayanlar damla olup usul usul dökülüverdi.  Haykırışın içimde düğümlenen her bir isyan zincirine asit gibi döküldü. Ruhum çözüldü, isyana durdum ana. Bu acı sana reva mı
İnsan bunu hayatın son basamaklarını bastonlarla çıkan bir kadına yapar mı
 

Evlat acısı, torun acısı bu kaçıncı yürek sızısı
Gözlerini kan bürümüş devletin cinayet şebekeleri  senin, sen de benim kıyametimi kopardın ana
Ağla ki bu insanlık trajedisi son olsun. Ağla ki sana bu acıyı yaşatanlar gözyaşlarında boğulsun.
 

Ağla anam!
Dünyada insanın kıyametinin kopması bu olsa gerek . 
Ne de kolay dökülüverdi o sözler
44 ölü var dediler
44 yürek
44 kurban
44 günahsız
ve
44 kurşun
33 kurşunu hatırla anam.Onlar da aynı kaderi paylaşmıştı.  
 

Geliyê Zilanı hatırla! mahzun yüzlü koca çınar yüreğine su serpilir belki
Acıyı hatırla! bu acılar tarihin bize birer armağanı oldu.
Bu vahşeti de bunlardan biri say desem bir şey değişir mi acında
Sana oğlunun, kızının, gelininin ve torunlarının acısını yaşatan zihniyetler utansın
Kıyametini sana bu dunyada yaşatan devlet utansın.
 

Sana ağladım anam.
İnsan aynı şeyi on defa görüp aynı tepkiyi gösterebilir mi hiç?
Ben günlerdir gözümü o dokunaklı resminden kaçırıyor,  görmemeye çalışıyorum.  Evde, dışarda, işte, yolda hep aynı sızıyı hissediyorum. Resmine gözümün her iliştiği an yüreğimden gelen damlalar dökülüyor gözlerimdem. Yüreğimin bir köşesini sana ayırdım bu günlerde Sevgili anam! Var bunu da böyle say gitsin. Kürdün makus tarihinde onun talihsiz çocuklarına yapılan ilk değil bu anam!  Kınalı kuzularını elinden alan köhne zihniyetler, mağrur duruşun karşısında  küçüldüler bugün inan!
Ağlama artık!

Ben sana bu gün evlat olsam bir damla göz yaşını kurutur muyum acaba ?
Ağlama anam! Gözyaşlarında boğulmak üzereyim
Ne olursun ağlama artık!

gunduz91sbglutece@yahoo.fr