NEWROZ VE ANNEM!

Bugün Newroz anne.
 

Bugün sana bir başka açıdan ulaştığım bir gün. 
 

Bugün, bütün hasretlerimi, özlemlerimi sıraladığım, yüreğimde biraz olsun uzaklaştırıp sana yolladığım bir gün.

Bugün, bütün kötülüklerden arınmak, kederi, kini, öfkeyi kısa bir sürede olsa unutup, ruhunla birlikte, temizlediğin, güzelleştiğin bir gün. 

Bugün; her şeyin canlandığı baharla birlikte, çocukla anne arasındaki sevgi kadar yalın bir gün.
 

Bugün; her yaşta insanın aşık olabileceği bir mevsimin ilk günü anne.
 

Newrozu senden öğrendim anne ama şu sıralar herkes kendisince bir anlam ve mana yüklüyor bugüne. 
 

Newroz; kimilerine göre bir direniş günü, kimilerine göre teröristlerce kutlanılan bir gün, kimilerince bir bayram, kimilerince baharın müjdecisi…
Kürdlerce  Kürd bayramı, İranlılarca İran…ve son dönemlerde Türk devlet yetkililerince de bir anlam yükletilip, orta asyadan beri kutladıkları Nevruz bayramı.
Bunlar gibi bir çok söz ve şeyi hepimiz duyacağız. Hangisinin çok doğru olduğunu sorgulayacak değilim ama bende Newrozun anlamı çok başkadır.

Newroz; yaşamın bir başka alanı, insanların manen kendilerini huzura kavuşturdukları bir gündür.
 

Bugünlerde, geriye gidip, çocukluğuma uzanmak, Newrozu senin bana öğrettiğin şekilde anmak istiyorum anne. Bilmem ki hala aynı şekilde kutluyor musun? Hani akşamdan başlardın yemek hazırlıklarına, biz yatağın içinde yemeklerin düşlerini kurardık. Gün batımı ile birlikte, damda, bacanın etrafında, aile bireylerinin yaş sıralamasına göre, iki parmak kalınlığında, ufak çakıl taşlarını sıralardın. Sabah erkenden, güneşin doğuşu ile de gidip tek tek taşların altına bakardın. Hangi çakıl taşın altında böcek bulunsaydı, o yıl evin kısmeti, o şahsın üstündeydi. Sen taşları bacanın etrafında dizerken, biz yatak içinde bildiğimiz duaları yapıp, böceğin adımıza konulan taşın altına girmesini isterdik. Çünkü o yıl evin uğurlusu olacaktık. Sabah uyandığımızda, gözlerimiz gözlerine kitlenirdi, dudakların arasında kimin adı çikacak diye beklerdik. O gün hepimiz mutluyduk ama birimiz daha çok şanslıydı. Evin temel direği olmuştu.  

Sonra, bütün gün hazırlamış olduğun yiyecekleri bir bir yiyip, evin etrafında zıplardık. Akşam, günün kararması ile birlikte, kardeşler koşardık en yüksek tepeye, elimizde ne varsa üst üste koyup ateş yakardık ve geri gelip bir ateşte evin yakınında yakardık. Alevler yükseldikçe biz etrafında omuz omuza verip, kürdçe şarkılar eşliğinde halay çekerdik, gece geç saatlere kadar. Yorulunca da huzurlu bir şekilde yatağa girip uyurduk, her şeyde arınmış bir şekilde.   
 

Çocukluğumu, o günleri özledim anne.
Herkesin renga renk elbiselerle, baharda açan çiçekler gibi, kırlara dağıldığı, ateşler yakıp, halay çektığı, kötülüklerden arınıp, ruhlarını huzura kavuşturdukları Newrozlar olsun anne. Korkular olmasın, kaygılar ve anlamlar olmasın. Sadece bir bayram, insanların manen kendilerini huzura kavuşturdukları bir gün olsun. 
 

Şimdi kan bulaştırdılar Newroza. Daha kürpecik bedenleri panzer paletleri altında eziyorlar, kurşunların hedefi yapıyorlar. Her Newroz geldiğinde, onlarca insan öldürüyorlar. Oysa Newroz bir bayram, insanların gülüp, mutlu olacakları bir gün. Her şeyde olduğu gibi, Newroza da kendi kafalarına göre şekil vermek istiyor egemenler. Onlar gibi kutlamayanı, kabul etmeyeni görmek istemiyorlar. Oysa tarihin en eski bayramı sayılan ve tek anlamı olan, özgürlüktür Newroz.  
 

Bugün Newroz anne, bütün kaygılardan uzak, çocukluğuma dönüyorum ve sana, sensiz geçen ömrümün üçte ikisi bölümünde, doldurduğum özlemlerimi, hasretimi gönderiyorum. Sevginden ırak geçen yaşamıma sığdırdığım yalnızlığımdan bizracık olsun kurtulmak, birazcık olsun yanaklarına dokunmak, bir kaç saatlık dizlerine başımı koymak, dahası, bakışlarındaki sevgiyi, üzerimde hissetmek, sıkıştırıp, bastırmaya çalıştığım duygularımda kurtulmak istiyorum.
 

Sen, son bir kez olsun beni görmek, dokunmak, okşamak için yaşama direnirken, bense zorunlu sürgün yaşamımda, çok yıl bıraktım geride. Gözünde canlandırdığın yaşta değilim anne. Sürgünde yaşam zor be anne, büyüdükce öğrendim. Şimdi geride kalan her şey sisli, çocukluğumda kalan Newroz günlerim hariç.
 

Bugün Newroz anne, bütün insanlara diliyelim, acısız, kansız, tıpkı çocukken kutladığımız bir gün olsun. 
 

Newroz’a te piroz be Dayé.    

 Şerif Kaplan

sherifkaplan@hotmail.com