PKK`SİZ ÇÖZÜM MÜMKÜN MÜ ?

PKK`siz çözüm mümkün mü ?  Kimileri yıllardır böyle bir olasılığı gerçekleşmesini istiyor ve bekliyor. Kimileri de emperyalist ve sömürgeci güçlerin eninde sonunda PKK`yi tasviye edecektir. Ama  mevcut dünya koşullarında Kürt sorunun artık böyle çözümsüz bırakılamayacağını ve emperyalizm sömürgecileri zorluyarak kendi anlayışları doğrultusunda bir çözüme ulaştıracağını dillendiriyor “Her  yiğidin gönlünde bir arslan yatar.” Boşuna söylenmemiş. Yani herkes kendi gönlünde yatanı veya arzuladığı çözümü dillendirir. Bir de kendi moral ve düşünce dünyasında patinaj yapan ;kendilerince bir çıkışı olası görmeyenlerin düşünceleri de bu çözümle çakışıyor.

Bunlar birincilerinden epey farklılar. Hem anti emperyalistler ve hem de kendilerini sosyalist ve Kürtlerin dostu olarak görürler. Ki, bu iddialrında samimi olduklarını düşünüyorum. Ancak kendilerinin örgütsel ve hatta stratejik olarak yenilgileri, onları böyle düşünmeye sürüklüyor. Türkiye koşullarında ve onların devrim stratejileri temelinde; stratejik olarak da yenildiklerindendir. En azından ben böyle düşünüyorum. Bu nedenle stratejik yenilgi dedim. Yoksa sömürüsüz ve sınıfsız bir idealin stratejik olarak yenilgisini ve yenilebileceğini asla düşünmüyorum. Bu nedenle de, empeyalizmin ve sömürgeciliğin psikolijik ve ideolojik salldırılarından malesef  korkunç derecede etkileniyorlar. Ne yazık ki, çoğu belli bir güvensizlik ve karamsarlık içinde yaşıyor.

Koşullar zor. Dünya çapında, sosyalizmin reel sosyalizm şahsında;  emperyalizm karşısında beyaz havlu atmasının yarattığı yıkıcı sonuçlar kendisini çeşitli alanlarda farklı biçimde üretiyor ve insanları etkilemeye devam ediyor.  Farklı ideolojik zeminde dünyaya baktıkları halde, Kürt sorunun çözümünde; bu nedenle  aynı noktada buluşuyorlar. Bu buluşma insani derin derin düşündüren ve üzen bir buluşmadır. Burjuva ve emperyalist çözüme yatanları anlamak mümkün. Elbette, onlar da bir gaflet içinde. Bunların bazıları kendisini milliyetçi; bazıları da kendisini Kürt sosyalisti olarak nitelendiriyor. Ve bunlar ne olursa olsun ama  PKK `siz bir Kürdistan olsun. Hatta bazıları da, PKK yenilsin yeter; diyebilecek bir yanlışlık içerisinde. Bunların bir kesimi  kendilerini Kürt milliyetçisi olarak tanımlıyor; bir kısmı ise kendisini Kürt sosyalist olarak tanımlıyor. Bu bilinç bulanıklığı ve kafa karışıklıği olsa olsa biz Kürtlere özgüdür. Ki, kendisini milliyetçi olarak tanımlayanalrın da  çoğu eskiden “keskin sosyalistiler”. Anti emperyalist olmayan bir ezilen ulus milliyetçisi acaba ne kadar milliyetçi ve yurtseverdir? Anti emperyallist olamayan bir sosyalist  zaten olamaz. Bunun tersi eşyanıin doğasına aykırıdır.  Bu çarpıklıklar da mı bize özgü acaba? Böylesine çarpık bir duruş karşısında insan bazen küçük dilini yutuyor.

Şimdi sömürgecilerin ve emperyalistlerin PKK düşmanlığını anlamak mümkün. Emperyalistlere ve sömürgecilere Kürt sorununu “bela eden” PKK.`dir.  T;C kendince Kürt sorununu mezara gömmüştü. Ama bu “ baldırı çıplaklar” sorunu güncelleştirdi ve planlarını boşa çıkardı. Bu nedenle PKK`ye düşmanlık ve kin güdüyorlar. PKK`yi istemiyorlar. Ama Kürt sorun çözülmeden rahat edemeyeceklerini de biliyorlar. ABD`nin bölge planları var. Kürtsüz bu planı uygulama şansı yok gibi. Bölgede tek dayanacakları güç şu an Kürtlerdir. Yoksa Kürtlerin kaşına gözüne hayran değildir. Empeyalistler ne zaman ulusal kurtuluş mücadelerini destekler oldular? Ama iş çıkara gelince insan hakları, ulusal haklar, demokrasi ve ekolojik konular onları ilgilendiriyor (!) Elbette  ABD,  PKK`ye  ; PKK`nin halkının özgücüne dayanması ; anti emperyalistlist ve sosyalist oluşundan kaynaklı ideolojik bir düşmanlığı vardır. Ancak onun mecvut durumda PKK'yi  istememeyişinde “belirleyici “olan saydığımız özelikler değildir. PKK milliyetçi ve Amerikancı bille olsaydı ; ABD PKK`yi yine desteklemezdi. Çünkü bugünkü Ortadoğu`nun konjönktürel durumunda Kuzey Kürtleri`ne ihtiyacı yok. Kuzey Kürtleri`nin mücadelesi KDP gibi bir partinin önderliğinde olsaydı bile ABD Kuzey Kürtlerin mücadelesine sıcak bakmazdı. Bugünkü PKK`ye olan tavrını takınırdı. ABD`nin böyle davranmasının kendisince önemli nedenleri vardır. En önemli nedenlerden biri Türkiye ile bir sorunun olmaması ve bir sorunun çıkmasını arzulamamasıdır. Kaldı ki, Türkiye; kendisinin önemli bir müttefiki ve NATO`nun önemli bir üyesidir.  ABD Bölgedeki devlet  sınırlarıyla henüz oynayacak kadar bölgeye egemen değildir .  Diğer emperyalistlerle de bu konuda tam bir çıkar birliği sözkonusu değildir. Irak`la başlattığı bölge operasyonu henüz Irak`ın sınırlarını aşamıyor. Kürdistan`i sömürgeleştirmiş devletlerden sadece Türkiye ABD`nin müttefiki ve NATO üyesidir. ABD, Irak devletini elegeçirdi ama büyük bir direniş ile karşıkarşıyadır. Yine İran`a müdahale planları var. Suriye sırada. Bu kadar hedef ve düşmanı varken bir de Türkiye^ye cephe açabileceğini düşünmek saflık olur. Çünkü emperyalistler, kendi devlet ve emperyal çıkarlarını bir yana bırakıp ulusal demokratik bir mücadeleyi desteklemez. Ama bu mücadele emperyal hesaplarıyla “uyum” gösterirse elbette büyük bir coşkuyla destekler.
Türkiye, ABD`nin Bölgeye müdahelesinde üs ve başka lojistik destekler sunuyor. Kuzey Kürdistan`daki Özgürlük mücadelesi olmasaydı; belki çoktan Türkiye, ABD ile birlikte Irak`a asker gönderirdi ve paylaşımda faydalanmak isterdi.  Hatta, T.C ; İran ve Suriye`ye girmek için ABD`den daha aceleci ve istekli olurdu.Hala bu özlem ve istekleri vardır. Özcesi, T.C; bölge savaşında,  ABD`den daha istekli davranırdı diye düşünüyorum. Ama PKK faktörü buna engeldir. Özgürlük hareketi oyunu bozuyor. T.C ve ABD ile diğer emperyalistlerin  PKK`ye diş bilemesi ve PKK`ye karşı “Kutsal İttifak” ta buluşmaları bundandır.Böyle bir durumda, ABD ve diğer emperyalistlerin;  ulusal demokratik devrimci hareketi desteklemeleri düşünülemez. Kuzey Kürdistan Halk Hareketi bu bağlamda, oyunu bozuyor ve bozmaya devam edecektir. Ama ABD, Kuzey Kürtlerini de tam karşısına almak istemyior. Çünkü bölgede Kürt faktörü önemli ve vazgeçilmez bir olgudur. Gerila hareketinin düzenli orduya benzemediğini kendi deneyimlerinden çok iyi biliyor. Bölge`de egemen olmak isteyen Kürtleri hesaba katmak zorundadır. Ama Türkiye`nin durumu,  Kuzey Kürtleri alehine koşullar yaratmaktadır. ABD`nin  Türkiye`ye müdahalede veya dayatmada bulunmamasının en önemli nedenleri bunlardır. Böyle bir durumda; ABD ve diğer emperyalist güçler Türkiye`yi gözden çıkarmadıkça Kuzey Kürtleri`nin demokratik ulusal taleplerini görmezden gelecektir ya da Kuzey Kürtleri`nin sorunlarının çözümünü Türkiye`nin onaylacağı bir formülle aşmaya çalışacaktır. Diğer emperyalistler ha keza.
Aslında, şimdi;  ABD ve diğer emperyalist güçlerin yapmaya çalıştığı budur.  ABD ve Avrupa emperyalistleri Kuzey Kürtlerin sorununu  insan hakları sorunları boyutunda çözümünü dayatıyor. Ne var ki, Türkiye bu çözüme de yanaşmıyor. Buna henüz devlet olarak hazır da değildir. On yılların Türkleştirme politikası ve geliştirilen şövenizm  Kürt sorunun kabulü ve çözümünü barikatlıyor. Devletin temeli böyle atılmış ve taşları yerinde çabuk çabuk oynatılamıyor. Fakat Kuzey Kürtlerinin mücadelesi çözümü yakıcı bir tarzda dayatıyor. Zorluyor. Bu nedenle T:C giderek saldırgan ve katliamcılaşıyor. Barışa ve çözüme yanaşmıyor. Bu durum karşısında ABD ve Avrupa sessizliğe gömülüyor. Çünkü Türkiye ile olan çıkarlarını tehlikeye düşürmek  istemiyor. Kazın geleceği yerde tavuk esirgenmez. Ne var ki, mevcut durumda Türkiye kazdır. Emperyalizmin Türkiye ile daha büyük çıkarları sözkonusu. PKK`yi istememelerinin ve Kuzey Kürdistan`daki durum karşısındaki sessizliğin nedenleri bunlar.

Türkiye devlet ilişkilerini ve olanaklarını kullanarak Özgürlük hareketin tasviye etmek istiyor. Bunu zorla / silahla halledemeyceğini artık çok iyi biliyor. Bunu emperyalistler de biliyor. Bu kez taktik yapıyorlar. PKK ile Kürt halkını ayırmaya çalışıyorlar. Ne yaptıklarını  biliyorlar. Kurnazca ama tutmayan bir taktik.. Aslında Kuzey Kürdistan`da bir Kürt hareketi istemiyorlar. Ancak direkt bunu demiyorlar. PKK ve Kürt Ulusal Halk Önderi`ni istemediklerini söylüyorlar.  Bu, öyle  işgüzar ve saygısızca bir boyutta ki; Kürt halkına senin önderini biz tayin edelim diyorlar ve bunu dayatıyorllar. Almanya`da, Kürdistanlılara; yürüyüş ve mitinglerinizde,  Abdullah Öcalan`ın posterlerini taşımayın ve lehine slogan atmayın diyorlar. Bunu dayattıyorlar.

Bir de kendi Kürdünü yaratma planı var. Yani işbirlikçi bir Kürt hareketi . İstedikleri zaman durdurabilecekleri ve istedikleri zaman harekete geçirebileceği bir hareket. Buna bazı Kürtler`de balıklama atlıyor. Onlarda  PKK Kürtlerin önderi değildir diyorlar. Abdullah Öcalan`ın adını hiç duymak istemiyorlar. Peki gerçekten mevcut reealitede  Kuzey Kürdistan`da PKK`siz bir hareket olası mı ? Biraz mantıklı olan ve usa-uygun düşünen buna kesinlikle hayır der. Peki PKK`siz Kürt sorunu çözülebilir mi ? Buna da cevap kesinlikle hayır. Bir halkın iradesini reddederseniz geriye iradesiz bir halk kalır.Örgütsüz ve öndersiz bir halk kafası koparılmış bir beden gibidir. Halkın iradesini elinde alıp kendi iradeni halkın iradesi olarak koyacaksın !... Eee,halkın olmayan iradesi nasıl bir çözüm yaratır? Bu mevcut özgürlükçü hareketi tasviyedir; diğer anlamı iste Kürt Özgürlük Hareketini tasviyedir. Yoksa sorun ne PKK`nin Kürt halkına  önderlik ettiğindendir ve ne de Abdullah Öcalan`dır. Sorun mevcut dünya ve bölge durumundan kaynaklanıyor; böyle  devrimci demokrat ve yurtsever bir Kürt hareket emperyalistlerin işine gelmiyor. T.C için ise zaten Kürtlerin varlığı sorundur. Kürt ve Kürdistan varlığını içine sindiremiyor.

Mevcut Kuzey Kürdistan hareketi PKK ile varoldu ve onunla özdeşleşti. Üstelik PKK önderliğindeki Kürt Özgürlük Hareketi Kuzey Kürdistan sınırlarını çoktan aştı. Diğer üç parçada da önemli bir güç oldu. Kendisiyle özdeşleşmiş bir önderlikten Kürdistan halkını koparmak hem mümkü değildir ve hem de doğru değildir.Bu nedenle,  PKK`siz çözüm, ne taraftan bakılırsa bakılsın mümkün değildir. Kürt sorunun çözümünde PKK`yi istememek Kürtleri istememektir . Kürt sorunun,  Kürtlerin ulusal demokratik  hakları doğrultusunda çözümünü istememektir. Kürt halkını öndersiz bırakmaya çalış ve önderliğini tasviye et. Geriye ne kalır ? İradesiz ve öndersiz bir halk.. Böyle bir halkın taleplerı de olamaz. O zaman da emperyalistler işine gelince, bir “önder” atarlar ve sorunu istedikleri biçimde çözerler (!) Kendin pişir kendin ye... Kürt halkı buna gelmez. Kürt sorunun çözümü PKK ile olur. Başka seçenek yok. Bugün ortalıkta önder olarak lanse edilenlerin hiçbirini Kürt halkı tanımiyor. Halka dayanmayan ve halktan güç almayan bir önderlik olamaz. Emperyalizmin ve sömürgecilerin bu tuzağına düşmemek gerekiyor. PKK yokken de Kürtler vardı. Neden emperyalistler Kürt sorununu çözmedi ?!  O zaman kim engeldi bu çözüme ? Onların hesapları ve dertleri kendiçıkarlarıdır. Emperyalistler,  Kuzey Kürtlerinin bu aşamada kendi demokratik devrimci ulusal talepleri ile kendilerini dayatmalarını ve çözümünü istemiyorlar. Bu devrimci demokratik ulusal yönelim ve çözüm;  emperyalizmin mevcut çıkarlarına uygun görülmüyor. Bu nedenle emperyalizm bu harekei istemyior. Çünkü, Bölgedeki  planlarının uygulanması önünde engel oluşturuyor. Emperyalistler,  T.C ile Kürtlerden dolayı sorun yaşamak istemiyorlar. Problem budur. Sorun ne  PKK`dir ve ne de Adullah Öcalan`dır. Bütün bunlara rağmen, ABD ve diğer emperyalist güçler de çok iyi biliyorlar ki, PKK`siz Kürt sorunu çözülemez.

Hatta PKK`siz Ortadoğu`da...

kokim@live.de